Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/4938 K.2023/2832

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Fethiye 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.01.2016 tarihli ve 2015/198 Esas, 2016/32 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 21.09.2020 tarihli ve 2016/156300 sayılı olay tarihinde düzenlenen kaza tespit tutanağı ile mahkemece aldırılan bilirkişi raporundaki kusur dağılımındaki çelişkinin giderilmesi için dosyanın bir kez de Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesince incelenmeksizin eksik inceleme sonucu hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğundan bahisle bozma görüşü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, olay tarihinde düzenlenen kaza tespit tutanağı ile mahkemece aldırılan bilirkişi raporundaki kusur dağılımındaki çelişkinin giderilmesi için dosyanın bir kez de Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesince incelenmeksizin eksik inceleme sonucu hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğuna,

2.Katılan ... ve katılan ... vekilinin temyiz istekleri, ayrı ayrı sanığın kusuru neticesinde kaza meydana geldiğinden sanık hakkında verilen beraat kararının hukuka uygun olmadığına

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü;

1.Mahkemece, ''Sanık hakkında taksirle ...'un ölümüne neden olma suçundan kamu davası açılmış ise de, mahkememizce yapılan keşif sonucunda kaza ve keşif tarihinde kaza yerinde aydınlatmanın bulunmadığı, yolun sağ kısmında park etmiş araçlar nedeniyle taşıt trafiğinin tek şerite düşmüş olduğu, sanığın sağ taraftaki park halinde olan araçlar arasından aniden çıkan kişiyi farketmediği yönündeki savunmasının dosyadaki deliller ile uyumlu olduğu,

zira sanığın karanlık nedeniyle görüş açısının da yetersiz olmasından dolayı park halindeki araçlar arasından yola çıkan ve koyu renk kıyafet giymiş olan müteveffayı ancak yola çıktıktan sonra farketmiş olabileceği, bu nedenle de sanığın fren tedbirine başvuramadığı, zira buna zamanının olmadığı, sanığın aracının hızının yüksek olduğuna dair bir delil de elde edilemediği, müteveffanın alkollü olduğunun belirlendiği dikkate alınarak sanığın anlatıldığı şekilde meydana gelen kazada kusurunun bulunmadığı,

müteveffa Reşat'ın ise kaza mahallinde araçlara dikkat etmeden yola çıkması nedeniyle kusurunun bulunduğu kanaatine varılmış ve sanığın beraatine karar verilmiştir.''

Biçimindeki gerekçe ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

2.11.02.2015 tarihli ölü muayene tutanağında, ''...Kişinin ölüm nedeninin trafik kazası ile oluşması mümkün künt kafa ve beden travması sonucu kafa içi kanama, göğüs içi kanama ve akciğer hasarı, bunlara bağlı komplikasyonlar olduğu, ölüm nedeni tespit edildiğinden klasik otopsi yapılmasına gerek olmadığı kanaatindeyim. ...''

Denilmektedir.

3.Kolluk güçlerince tanzim olunan 15.01.2015 tarihli Trafik Kazası Tespit Tutanağına göre sanığın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (2918 sayılı Kanun) 52 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde yer alan

''...b)Hızlarını, kullandıkları aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmak,...''

Kuralına uymadığından bahisle kusurlu olduğu,

Yayanın ise, 2918 sayılı Kanun'un 68 inci maddesinin (b) fıkrasının, (3) bendinde yer alan ''...3)Yaklaşan aracın uzaklık ve hızını göz önüne almadan veya göz önüne aldığı halde uygun zamanda geçmemek...''

Kuralına uymadığından bahisle kusurlu olduğu belirtilmiştir.

4.Mahkemece keşif üzerine aldırılan, trafik polis memuru bilirkişisi tarafından tanzim edilen 28.12.2015 tarihli raporunda, sanığın kazanın oluşumuna etken bir davranışının bulunmadığına, ölenin ise, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 138 inci maddesinin (b) bendinin üçüncü paragrafına göre;

''...3)Işıklı işaret veya yetkili kişilerin bulunmadığı geçitlerde veya kavşaklarda güvenlikleri açısından yaklaşan araçların uzaklık ve hızını göz önüne alarak uygun zamanda geçmek zorundadırlar...''

Kuralına uymadığından bahisle kusurlu olduğu belirtilmiştir.

5.Sanık aşamalarda, gidiş yönüne göre sağından, park halindeki araçların arkasından, aniden bir kişinin çıktığını, çıktığı yerde bulunan park halindeki doblo aracın yüksekliği sebebiyle şahsı göremediğini, havanın karanlık olduğunu, şahsın üzerinde siyah kıyafetlerin olduğunu, farlarının çalıştığını bildirmiştir.

IV. GEREKÇE

A)Tebliğname ve Mahalli Cumhuriyet Savcısının Temyiz İtirazları Yönünden;

Sanığın idaresindeki otomobille, yerleşim yeri içinde, gece vakti, zemini ıslak parke kaplı bölünmüş caddede seyri sırasında, gidiş yönüne göre sağda park halinde bulunan araçların arasından giren yayaya, 9 metrelik yolun 3.8 metresinde aracının sağ ön kısmıyla çarpmasıyla, bir kişinin öldüğü olayda, koklamakla alkollü olduğu tespit edilen koyu renkli kıyafetli yayanın, herhangi bir geçidin yer almaması sebebiyle önceliğin taşıtlara ait olduğu ve aydınlatmanın bulunmadığı yolda, taşıtların uzaklık ve hızını kontrol ederek, en kısa zamanda geçişini tamamlaması,

şayet güvenle duramayacak kadar yaklaşmış ... var ise öncelik tanıyarak onları beklemek suretiyle geçişini tamamlaması gerekirken trafik akımını yeterli şekilde kontrol etmeksizin bunu gerçekleştirmeye çalışarak kazaya tam kusuruyla sebebiyet verdiği, durma mesafesine göre aracının hızının, seyir şartlara uygun olduğu anlaşılan sanığın ise hadiseye etken bir davranışının bulunmadığının anlaşılması karşısında bu hususta bozma öneren tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiş, mahalli Cumhuriyet savcısının görüşlerine itibar etmek mümkün görülmemiştir.

B)Katılan ... ve katılan ... vekilinin Temyiz İtirazları Yönünden; Yayanın, herhangi bir geçidin yer almaması sebebiyle önceliğin taşıtlara ait olduğu ve aydınlatmanın bulunmadığı yolda, taşıtların uzaklık ve hızını kontrol ederek, en kısa zamanda geçişini tamamlaması, şayet güvenle duramayacak kadar yaklaşmış ... var ise öncelik tanıyarak onları beklemek suretiyle geçişini tamamlaması gerekirken trafik akımını yeterli şekilde kontrol etmeksizin bunu gerçekleştirmeye çalışarak kazaya tam kusuruyla sebebiyet verdiği olayda, mahkemece aldırılan bilirkişi raporundaki kusur dağılımının isabetli yapıldığı anlaşılarak, bildirilen temyiz itirazları reddolunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Fethiye 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.01.2016 tarihli ve 2015/198 Esas, 2016/32 Karar sayılı kararında katılan ..., katılan ... vekili, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,