Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/4997 K.2023/3605

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.01.2016 tarihli ve 2015/178 Esas, 2016/8 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 18.09.2020 tarihli ve 2016/90991 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteminin sanığın asli kusurlu olduğuna ilişkin bilirkişi raporlarına itiraz ettiğine, sanığın kusursuz olduğuna, sanığın tutuklu kaldığı süre dikkate alınmayarak cezasının adli para cezasına çevrilmeyerek lehe hükümlerin uygulanmamasının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay günü 26.03.2015 saat 17:05 sıralarında ... plakalı motosiklet ile Serinyol yönünden köy yolu üzerinden Arpahan yönüne seyir halinde iken, karşı yönden gelen sanığın sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı kamyonet ile şantiye deposuna sola dönüşe geçtiği esnada çarpışmaları sonucu motosiklet sürücü ve yolcu konumundaki iki kişinin ölümü ile sonuçlanan trafik kazası meydana gelmiştir.

2. Otopsi raporlarında motosiklet sürücü ...'ın künt beden travması çoklu kemik kırıkları sonucu, yolcu konumunda bulunan ...'in ameliyat sonucu yoğun bakıma alındığı ancak düzelmeyerek meydana gelen ölümünün kişinin künt beden travmasına bağlı iç organ yaralanmasından gelişen iç kanama sonucu vefat ettikleri anlaşılmıştır.

3. Kaza tespit tutanağına göre sanık 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 53 üncü maddesinin (b) fıkrası uyarınca sola dönüş kurallarına riayet etmemek kuralını ihlal ederek asli kusurlu olduğu tespit edilmiştir.

4. Soruşturma aşamasında keşfen alınan trafik bilirkişi raporuna göre; sanığın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 53 üncü maddesinin (b) fıkrası uyarınca sola dönüş kurallarına riayet etmemek kuralını ihlal ederek asli kusurlu, ölen motosiklet sürücü Ertuğrul'un ise 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 52 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca hızını trafik, yol ve hava durumunun gerektirdiği şartlara uydurmamak kuralından tali kusurlu olduğu tespit edilmiştir.

5. Mahkemede yapılan yargılamada alınan 12.10.2015 tarihli Adli Tıp Kurumunun raporuna göre; sanığın mütevveffa idaresindeki aracın geçmesini beklemeden kısa mesafeden dönüşe geçerek aracın önüne kapatıp hatalı doğrultu değiştirme manevrası kuralı ihlali ile asli ve tam kusurlu olduğu, ölenin seyir halinde iken aniden seyir şeridine yönelen sanıkla çarpışmamak için direksiyon tedbiri aldığı, alayda etkenlik arzedecek trafik kural ihlali olmadığından kusursuz olduğu tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.01.2016 tarihli 2015/178 Esas 2016/8 Karar sayılı kararında asli ve tam kusurlu olarak iki kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında, yeterli, yerinde ve kanuni gerekçelerle temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak 5 yıl hapis cezası olarak belirlenmesinin, işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı, hak, adalet ve nasafet kuralları ile dava dosyası içeriğine uygun olduğu anlaşıldığından, hükümde bu nedene dayalı hukuka aykırılık bulunmamıştır

2. Dosya kapsamında alınan raporlar ile hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu raporunun oluş ve dosya kapsamının birbiri ile uyumlu olduğu, mahkemenin kabulü ile kusur durumunun kesin bir şekilde tespit edildiği, gerekli delillerin toplandığı, hukuka uygun gerekçesi gösterilerek uygulandığı, kusur durumunu kesin bir şekilde tespit ettiği anlaşılarak hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır

3. 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince, taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezasının uzun süreli de olsa, diğer koşulların varlığı halinde adli para cezasına çevrilebileceği, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin, sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği, sanık hakkında "sanığın olayda asli ve tamamen kusurlu oluşu,

meydana gelen olayın vehameti, sanığın kişiliği ve suçun işlenmesindeki özellikler" şeklindeki yasal ve yeterli gerekçe ile uygulanmasına karar verilmemesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca, sanığa yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda hükmolunan ceza iki yıl veya daha az süreli hapis veya adlî para cezası ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebileceği, 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmuş ve altmışbeş yaşını bitirmemiş olanların iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilmeleri hâlinde cezalarının ertelenebileceği şeklindeki düzenleme uyarınca yapılan yargılama sonunda 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında, sözü geçen kişiselleştirme kurumlarının yasal engelden dolayı uygulanamayacağı anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

5. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.01.2016 tarihli 2015/178 Esas, 2016/8 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,