Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/5094 K.2023/4297

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Büyükçekmece 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2016 tarihli ve 2013/541 Esas, 2016/119 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü maddeleri, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası ve 63 üncü maddesi gereğince 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin geçici olarak 6 ay süreyle geri alınmasına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 28.09.2020 tarihli ve 2016/257597 sayılı sanığın idaresindeki aracın yaklaşık 2,5 metre uzunluktaki çıkıntı ve taşıdığı yükle beraber karayolunda trafiğe çıkma imkanının bulunup bulunmadığının ilgili kurumlardan sorularak tespitinden sonra kusur dağılımının yapılması ve imkanının bulunmaması halinde bilinçli taksir hükümlerinin söz konusu olup olmadığının tartışılması gerektiğinden bahisle bozma görüşünü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz isteği, sanığın öngörülebilir kazanın gerçekleşmemesi için hiçbir tedbir almadığına,

2.Sanığın temyiz isteği, kazada kusurunun bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü;

1.Mahkemece ''Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; olay tarihinde sanık ...'ın sevk ve iaderesindeki ... plakalı çekici aracın arkasında eni ve genişliği karayolu şerit çizgilerinin sınırlarını aşar nitelikte ve sağ tarafına doğru yaklaşık 2.5metrelik çıkıntısı olan taş kırma makinesini taşıdığı esnada Kazan Ankara istikametinde seyir halinde iken, karayolunun araçlar için ayrılmış asfalt kısmının dışında banket tabir edilen ve yayalar için ayrılmış başkaca bir bölümü olmayan alan üzerinde yürümekte olan ölen ...'e çarparak kişinin ölümüne neden olduğu,

meydana gelen olayda sanığın aracın fiziki özelliklerini, yük durumunu yeterli derecede gözetmeksizin ve taşıdığı yükün etrafı için oluşturacağı tehlikeyi ön görüp gerekli tedbirleri almaksızın bu olayın gerçekleşmesine sebebiyet verdiği anlaşıldığından asli kusurlu olduğu, maktulün ise başkaca bir yaya yolu ve kendisine ayrılmış bir alanın olmaması sebebiyle araçlar için belirlenmiş kaplama dışında yaya halde bulunması sebebiyle olayda herhangi bir kusurunun olmadığı, sanığın böylece asli kusurlu olarak maktul ...'in ölümünden sorumlu olduğu,

katılan vekilinin olayda kusurlu olduğunu düşündüğü işletme yetkililerinin de davaya sanık olarak dahil edilmesi hususunun zaman aşımı süresince Cumhuriyet Başsavcılığına müracaatla suç duruyusu şeklinde gerçekleşebileceği, böylece sanık hakkında açılan dava ile ilgili olarak sanığın sabit görülen taksirle ölüme sebebiyet vermek suçundan dolayı cezalandırılmasına ilişkin aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.''

Biçimindeki gerekçe ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

2.01.07.2015 tarihli ölü muayene tutanağında, ''... Muayene bulgularımız ve hasta dosyasından şahsın ölümünün trafik kazasına bağlı multi travma, SAK, çoklu kot ve vertebra spönöz fraktürleri nedeniyle gerçekleştiği ...''

Denilmektedir.

3.Kolluk güçlerince tanzim olunan 27.06.2015 tarihli Trafik Kazası Tespit Tutanağına göre sanığın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (2918 sayılı Kanun) 52 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde yer alan ''... b)Hızlarını, kullandıkları aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmak, ...'' Kuralına ve geniş ... için öncü ve artçı bulundurmamak kuralına uymadığından bahisle tam kusurlu olduğu bildirilmiştir.

4.Dosya içerisine sunulan 26.06.2015 tarihli özel yük taşıma izin belgesinde sanığın kullandığı aracın karayolu sınırlarında geniş ölçülü yük taşıma noktasında özel yük taşıma izin belgesine sahip olduğu ve ... güzergahının belirlenmiş olduğu görülmüştür.

5.Kolluk görevlilerince tutulan trafik idari para cezası karar tutanağında, sanığın aracı muayene yaptırmamak, yaralama ve ölümlü kazalarda izin almadan olay yerini terk etmek, tehlikeli ve zararlı maddeleri taşırken tedbir almamak ve takoğraf kullanmamak kuralına aykırı davrandığı saptanmıştır.

6.Sanık aşamalarda, Kazan ilçesinden aldığı yükü Erzurum'a götüreceğini, öncü olarak bir aracın olmadığını, artçı olarak komşusu ...'un bulunduğunu, Akıncı kavşağına geldiğinde kendisini aradığını ve sağ tarafından birinin uçtuğunu söylediğini, bunun üzerine aracı bir süre beklettiyse de yolu kapattığı için ilerlediğini ve park için uygun bir yer aradığı sırada arkasından polislerin geldiğini, kazayı görmediğini ileri sürmüştür.

IV. GEREKÇE

Sanığın sevk ve idaresinde olun suça konu çekicinin römorkünde dosyada mevcut fotoğraflara göre 2 metre kadar bir çıkıntı olduğu ve bu şekli ile taş kırma makinesi ile yüklü olarak toplam 5 metre bir genişlikte alan işgal ederek taşıt karayolunda öncü desteği olmaksızın ilerlemekte olduğu esnada, yine aracın gidiş yönüne göre sağ tarafında, sırtı dönük vaziyette yürüyen yayaya, aracın çıkıntı demir kısmının çarpması neticesinde ölümüyle sonuçlanan olayda;

Sanığın taşıdığı yükün tanık beyanı, fotoğraflar, yol ve trafik durumu dikkate alınarak idaresindeki araca ait 26.06.2015 tarihli özel yük taşıma izin belgesinin arka kısmında yer alan kurallara ve mevzuata uygunluğunun ilgili kurumlardan sorularak tespitinden sonra kusur değerlendirmesinin yapılması, karayollarına nakil amaçlı çıkma imkanının olmaması halinde bilinçli taksir hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığının tartışılmasından sonra kurulması yerine eksik araştırma sonucu hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Büyükçekmece 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2016 tarihli ve 2013/541 Esas, 2016/119 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,