Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/90 K.2021/7314

Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, incelenen dosya kapsamına göre mahalli Cumhuriyet savcısının, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay tarihinde, saat 19.00 sıralarında gündüz vakti, sanık idaresindeki traktör ile iki yönlü köy yolunda seyir halindeyken yol üzerindeki kasisten geçtiği sırada traktörün çamurluk kısmında oturan sanığın yeğeni olan 19 yaşındaki ...'un yere düştüğü ve traktörün sol arka büyük tekerleğinin altında kalarak öldüğü, sanığın 21.09.2015 tarihli kolluk savunmasında, “ölenin öz ablasının oğlu olduğunu, annesi babası ayrı olduğu için ellerinde büyüdüğü” şeklinde beyanda bulunduğu,

mahkemece sanık hakkında TCK'nın 22/6. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, TCK'nın 22/6. maddesinin 1. cümlesindeki şahsi cezasızlık hükmünün uygulanabilmesi için neden olunan neticenin münhasıran failin kişisel ve ailevi bakımdan artık bir cezaya hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağdur olmasına yol açması gerektiği, ölenin, sanığın yeğeni olmasının tek başına anılan hükmün uygulanmasını gerektirmeyeceği gerçeği karşısında; ölenin anne ve babasının sanıktan şikayetçi olup olmadıkları, sanığın ölenle aynı evde ikamet edip etmediği,

ölenin bakım ve gözetiminin sanık tarafından karşılanıp karşılanmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,