Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/9157 K.2023/6031

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Pınarbaşı (Kayseri) Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli 2015/2 Esas, 2015/396 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 50 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ile dördündü fıkrası ve 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca, 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 6 ay süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 27.10.2020 tarihli ve 2016/119114 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteminin kusursuz olduğuna, alt sınırdan uzaklaşılarak fazla ceza tayin edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihi olan 04.07.2014 günü saat 04:45 sıralarında Kayseri Pınarbaşı Karayolu Kızılhan mahallesi sınırlarında sürücülüğünü sanık ...' nin yapmış olduğu ... plaka numaralı çekici ... dorseli tır ile seyir halinde iken olay mahalline yaklaştığında bir anlık uyuklama ve dalgınlık sebebiyle yol kenarında park halinde bulunan ve içerisinde araç sürücüsü ... ile yolcular ... ve ...' ın bulunduğu 44 HL 200 plaka sayılı minibüse sol arka köşesinden çarpması neticesinde ... ve sol arka köşede uyuyan ...' ın yaralandığı, yaralı ...' ın aynı gün saat 12:30 sıralarında Kayseri Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinde hayatını kaybetmesi sonucu ölümlü trafik kazası meydana gelmiştir.

2. Kaza tespit tutanağına göre, kazanın oluşumunda sanık ...'nin park için ayrılmış yerlerde veya taşıt yolu dışında kurallara uygun olarak park edilmiş araçlara çarpmak kuralını ihlal ettiği, diğer sanık ...' nın ise herhangi bir kusurunun bulunmadığı belirlenmiştir.

3. Mahkemesince keşif üzerine trafik uzmanından alınan 06.07.2015 tarihli bilirkişi raporuna göre, sanık ...'nin soruşturma aşamasında verdiği beyanında uyukladığını ve daldığını beyan ettiği, ayrıca Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 98 inci maddesinde şoförlerin dinlenme sürelerinin düzenlendiği, sanığın araç kullanma süresi ve dinlenme süresini gösterir takograf cihazını kullanmadığı, sanığın meydana gelen kazada tam kusurlu olduğu, diğer minibüs sürücüsünün herhangi bir kusurunun bulunmadığı belirlenmiştir.

4. Yapılan ölü muayene ve otopsi tutanağına göre, ...'ın ölümünün trafik kazası ile oluşması mümkün künt genel beden travmasına bağlı çok sayıda vertebra, kaburga ve yüz kemik kırıkları ile birlikte iç organ kanaması sonucu meydana geldiği tespit edilmiştir.

5. Sanık ...'nin aşamalarda alınan savunmalarında olay günü Kayseri ilinden Kahramanmaraş iline doğru geldiğinde bir ara uyuyakaldığı, gözünü açtığında 44 HL 200 plaka sayılı minibüsle yaklaşık 2-3 metre mesafenin kaldığını fark edip frene basarak sola manevra yaptığını ancak dorsenin üzerinde bulunan yükten dolayı kurtaramayarak minibüse çarptığını beyan etmiştir.

6. Meydana gelen kaza neticesinde minibüste yolcu olan ve yaralanan ancak şikayetçi olmayan tanık ...'ın beyanlarında olay günü cenaze dönüşünde yorgun olduklarını ve uyumak için park yerinde durduklarını uyudukları esnada bir aracın çarpması üzerine kazanın meydana geldiğini beyan etmiş, yaralanması sebebiyle sanıktan şikayetçi olmadığı görülmüştür.

IV. GEREKÇE

1.Soruşturma aşamasında kolluk tarafından düzenlenen Kaza Tespit Tutanağı ile uyumlu keşfen mahkemece alınan trafik bilirkişi raporunun oluş ve dosya kapsamı ile uyumlu olduğu, kusur durumunu kesin bir şekilde tespit ettiği buna göre, sanık sürücü ...'nin sevk ve idaresindeki çekici ve dorse ile seyrini yeterince dinlenmeden ve takograf cihazı da kullanmadığından ne kadar süre araç kullandığının tespit edilemediği gibi,

sanığın kendi savunmalarında bir anlık uyuyakalması sonucunda park halindeki minibüse çarpmasıyla meydana gelen olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışı ile tam derecede kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış olup, sanığın kusursuz olduğuna ve kusur raporuna ilişkin temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.

2. Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde.

5237 sayılı Kanun'un 61 nci maddesinin birinci fıkrası ve 22 nci maddesinin dördüncü fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3 ncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak bir kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında,

adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle belirlenen temel ceza miktarında bir isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirim uygulanma gerekçesinin yerinde olduğu anlaşılarak hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Gece vakti, Devlet karayolunda saat 04:45 sıralarında, sanığın yönetimindeki ... plaka numaralı çekici ... dorseli tır ile seyir halinde iken olay mahalline yaklaştığında kendi beyanı ile bir anlık uyuklama sebebiyle yol kenarında park halinde bulunan 44 HL 200 plaka sayılı minibüse sol arka köşesinden çarpması ile bir kişinin ölümü ile sonuçlanan trafik kazasında, sanığın tam kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiğinin tespit ve kabul edildiği olayda;

sanığın savunmasında direksiyon başında uyuklaması nedeniyle kazanın meydana geldiğini beyan etmesi karşısında, sanığın yorgun ve uykusuz halde araç kullandığı ve beyanına göre direksiyon başında uyukladığı anlaşılmakla bu husus nazara alınarak sanık hakkında bilinçli taksir şartlarının oluştuğunun gözetilmemesi, tayin olunan cezasında bu nedenle 5237 sayılı Kanunun 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ve bozma sebebi sayılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Pınarbaşı (Kayseri) Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli 2015/2 Esas, 2015/396 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, hükmün sadece sanık tarafından temyizi üzerine bozulması nedeniyle sonuç ceza miktarı sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiğinden, 5271 sayılı CMUK'un 326/son maddesi dikkate alınarak sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,