Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/9584 K.2024/1336

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafi, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 63. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsubuna karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteminin; süre tutum dilekçesi ile kararın bozulmasına ilişkin olduğu, sanık müdafinin temyiz isteminin; kusur raporuna itiraz edildiğine, sanık hakkında adli para cezasına çevrilmesine ilişkin lehe hükümlerin değerlendirilmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede.

11.04.2015 günü saat 19:20 sıralarında gündüz vakti, dört yönlü ışık kontrollü kavşakta, sanık sürücü ...’nın yönetimindeki 01 BBU 88 plaka sayılı kamyon ile Sümbül Caddesi üzerinde Levent Caddesi yönünden seyrederek olay yeri D.400 Karayolu kavşağına gelip seyrettiği sol şeritten sağa dönüş yaptığı sırada, sağ şeritte seyretmekte olan sürücü ... yönetimindeki 07 JC 713 plaka sayılı motosiklete aracının sağ ön yan kısmı ile çarpması sonucu bir kişinin ölümü ile sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde, dosya kapsamında kaza tespit tutanağı,

mahkemece keşif üzerine alınan bilirkişi raporu ile Adli Tıp Kurumu Ankara Trafik İhtisas Dairesinin 19.11.2015 tarihli raporuna göre, kamyon sürücüsü sanık ...'nın dikkatsizliği, tedbirsizliği ve kurallara aykırı davranışı nedeniyle asli kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık müdafi, katılan vekili yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1.Hüküm bölümünde 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu ve 232 inci maddeleri uyarınca hapis cezasının adli para cezası veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına ya da bu hususlara ilişkin taleplerin kabul veya reddine ait dayanakların açıkça gösterilmesi zorunluluğu bulunmakta olup; dosya içeriğine göre, lehe hükümlerin uygulanması istemi bulunan sanık hakkında hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesinin düzenlendiği 5237 sayılı Kanun'un 50. maddesi hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı karar yerinde tartışılmadan hüküm kurulması,

2. TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tamamen kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini yerine, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Adana 17. Asliye Ceza Mahkemesi kararına yönelik sanık müdafi, katılan vekili temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,