Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/9803 K.2024/1354

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62, 53/6 maddeleri uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; Olayda bilinçli taksir unsurlarının bulunmadığına ve sanık hakkında fazla ceza tayininin hukuka aykırı olduğu ile re'sen gözetilecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede;Olay günü, sanık sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahal içerisinde, azami hız limitinin 50km/saat olduğu, bölünmüş, iki yönlü, aydınlatmanın bulunmadığı, asfalt kaplama il yolu üzerinde gece vakti Bartın istikametine seyri esnasında önünde seyir halinde bulunan motosiklete arkadan çarpması sonucu motosiklet sürcüsü ...'in öldüğü olayda,

dosya kapsamında alınan Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 07/01/2016 tarihli heyet raporu doğrultusunda sanığın asli kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre sanığın hız sınırının iki katını aşacak şekilde seyrettiğinin anlaşılması halinde 5327 sayılı TCK'nın 22/3 maddesinde tanımlı bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması mümkün olup, dosya kapsamında alınan 22/12/2014 ve 22/10/2015 tarihli bilirkişi raporlarında yer alan teknik anlamdaki hız tespitinin azami hız sınırının iki katına ulaşmadığı dikkate alınarak, koşulları oluşmadığı gözetilmeden TCK'nın 22/3 maddesi uyarınca bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, açıklanan nedenlerle Bartın 1.Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,