Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/10188 K.2023/5299

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı 16.07.2019 tarihli dava dilekçesinde özetle; soruşturma dosyasında soruşturma görevini yapan Cumhuriyet Savcısının soruşturma safhasında; olayla ilgili müşteki olarak ifadesinin alınmadığını, delilleri toplamadığını, talep edilmesine rağmen olay gürüntülerini saptayan 04/04/2018, 05/04/2018 tarihli site kamera kayıtlarının Ankara Adli Tıp Krumuna veya Jandarma Kriminal Laboratuvarına gönderilmediğini ve burada konunun uzmanlarınca ve en son gelişmiş teknolojik cihazlar üzerinde kamera kayıtlarının çözünürlüğünün yapılması talep edilmesine rağmen site kamera kayıtları Ankara Adli Tıp Kurumuna,

Jandarma Polis Laboratuvarına gönderilmediğini, Alanya Emniyet Müdürlüğü Cumhuriyet polis Karakolunda konusunun uzmanı olmayan polis memurlarına CD kayıtları çözünürlüğü yaptırıldığını, talep etmesine rağmen olayın görgü tanığı site güvenlik görevlisinin ifadesinin alınmadığını, olayların yaşandığı taşınmazdan eşyaların taşındığının somut delilinin site kamera kayıtlarından çekilen 2 adet CD üzerinde etkin inceleme yapılmadığını, CD suretlerinin sürekli talep edilmesine rağmen tarafına verilmediğini, savcının eksik inceleme sonucunda kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verdiğini,

2018/8777 soruşturma dosyasında soruşturmayı yürüten Cumhuriyet Savcısının, dosya ve dosyaya sunulan deliller üzerinde kendisine kanunla yüklenilen kanuni soruşturma görevini yerine getirmeyerek, eksik inceleme sonuunda şüphelilerden yana taraf olarak şüphelileri koruyup kolumak maksatlı kovuşturmaya yer olmadığına dair vermiş olduğu, müşteki olarak şahsını maddi ve manevi zarar uğratmasıyla 5271 sayılı kanunun 141 maddesine eklenen 3. Fıkarsı gereğince 80.000,00 TL manevi, 5.000,00 TL maddi olmak üzere 85.000.00 TL nin kararın verildiği,

30/10/2018 tarihinden itibaren uygulancak en yüksek banka ticari faizinden hesaplanacak faizi ile ödenmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili 20.08.2019 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.

3. Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.12.2019 tarihli ve 2019/300 Esas, 2019/428 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

4. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 08.06.2020 tarihli ve 2020/646 Esas, 2020/1923 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 15.12.2021 tarihli, davacının temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacının temyiz sebepleri, soruşturmanın yeterince araştırma yapılmadan yürütüldüğüne, kararın gerekçesiz olarak verildiğine, davanın kabul edilmesi gerektiğine, karanın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Tazminat talebine konu Alanya Cumhuriyet Başsavcılığının 30/10/2018 tarih 2018/8777 soruşturma nolu KYOK kararına itiraz edildiği, Alanya 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 2018/3985 Değişik iş kararı ile itirazın reddine dair karar verildiği, kararda Cumhuriyet savcısının keyfi, taraflı ya da davacının iddia ettiği gibi kasti kötüniyetli bir yaklaşımın söz konusu olmadığı gibi herhangi bir hukuka aykırılığın da bulunmadığı,

yapılan inceleme sonrasında Cumhuriyet Savcısında oluşan kanaatin davacı lehine ya da aleyhine olmasının tek başına davacı açısından tazminat hakkı doğurmayacağı ve davacının davasına dayanak teşkil eden sebeplerin CMK 141 maddesi kapsamında tazminat yükümlülüğü doğuracak hususlar olmadığı değerlendirilmekle şartları oluşmayan maddi ve manevi tazminat davasının reddine, davalı kurum kendini vekille temsil ettiğinden AAÜT'ye göre takdir ve tespit edilen 5.450,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince verilen kararla ilgili olarak, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin esasını oluşturan Alanya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 30.10.2018 tarih, 2018/8777 Esas sayılı soruşturma dosyasında soruşturmayı yürüten savcının görevini ihmal ederek eksik soruşturma yürütüp soruşturma kapsamını genişletmeden kovuşturmaya yer olmadığına dair karar vermesi nedeniyle tazminat talebinde bulunduğu anlaşılmıştır.

Davacının Temyiz İstemi Yönünden Yapılan İncelemede; 5271 sayılı Kanun'un 141 inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre; ''.... suç soruşturması veya kovuşturması sırasında kişisel kusur, haksız fiil veya diğer sorumluluk hâlleri de dâhil olmak üzere hâkimler ve Cumhuriyet savcılarının verdikleri kararlar veya yaptıkları işlemler nedeniyle tazminat davaları ancak Devlet aleyhine açılabilir.''

Denilmektedir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, incelenen dosya kapsamına göre delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, tazminat talebinin reddi yönünde verilen kararın dosya kapsamına uygun bulunduğu anlaşıldığından, davacının yerinde görülmeyen temyiz istemi reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 08.06.2020 tarihli ve 2020/646 Esas, 2020/1923 Karar sayılı kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,