Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/1515 K.2021/6560

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın nedensiz, sanığın kusura, bilirkişi raporuna, ehliyetinin alınmaması gerektiğine ve saire ilişkin yerinde görülmeyen itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü saat 07:45 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki servis olarak kullanılan otobüs ile meskun mahal dışında, bölünmüş, iki şeritli, ıslak ve su birikintili Devlet karayolunda sağ şeritte seyir halindeyken beyanına göre sol şeride geçiş yaptıktan yolun ıslak ve su birikintili olması nedeniyle direksiyon hakimiyetini kaybettiği, aracının kayarak sol yanına devrildiği, kaza nedeniyle serviste yolcu olarak bulunan 17 kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde, 5 kişinin nitelikli şekilde yaralandığı, sanığın hızını kullandığı aracın yük, teknik özellik, yol, hava, trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmaması ve şerit izleme ve değiştirme kurallarına uymaması nedeniyle kazanın oluşumunda asli kusurlu olduğunun tespit edildiği olayda;

Sanık hakkında 2 yıl 6 ay olarak belirlenen ceza üzerinden TCK'nın 62 maddesinin uygulanmasıyla sonuç cezanın 2 yıl 1 ay yerine, 1 yıl 13 ay olarak eksik hesaplanması,

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddeleri eksik gösterilerek CMK'nın 232/6. maddelerine aykırılığa yol açılması;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince istemine uygun olarak BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 2 numaralı paragrafından ‘’1 yıl 13 ay’’ ibaresinin çıkarılarak yerine ‘’ 2 yıl 1 ay’’ ibaresinin eklenmesi,

hükmün 4 ve 5 numaralı paragraflarının hükümden çıkarılarak yerine, “Sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak 2 yıl 1 ay hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaleti ile 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 760 tam gün olarak belirlenmesine.