Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/2001 K.2023/1487

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 34. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2016 tarihli ve 2015/549 Esas, 2016/668 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 27.02.2021 tarihli ve 2016/383509 sayılı, sanığın, katılanların facebook hesaplarından aldığı fotoğrafları yan yana afiş şeklinde basıp altına katılanlara ait kişisel veri niteliğindeki mail adreslerini ve telefon numaralarını yazarak oluşturduğu afişleri katılanların işyeri binasına ve başka binalara asarak yaydığı anlaşılmasına rağmen sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde karar verilmesi gerekçesi ile hükmün bozulması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz isteği; temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın aynı ... yerinde çalışmaları nedeniyle tanıdığı katılan ...'in arkadaşlık teklifini kabul etmemesine tepki olarak katılan ... ve ...'nin facebook hesaplarından resimlerini alarak cep telefonu numaralarının mail adreslerini eklemek suretiyle çok sayıda afiş yapıp katılanların ev ve ... yeri gibi birden fazla mekanın çevresine astığı iddiasına konu olayda sanık hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Mahkemece sanığın katılanlara ait facebook resimlerini alıp afiş yaparak dağıtmasına şeklindeki eyleminin verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunun yasal unsurlarını oluşturmadığı kabul edilerek sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

3. Sanık 11.02.2016 tarihli duruşmada özetle; "... konuyla ilgili olarak emniyette ayrıntılı beyanda bulundu. Bu beyanımı tekrar ediyorum söz konusu tarafıma gösterdiğiniz dosyadaki ... ve ...'nin fotoğraflarını bulunduğu afişi ben hazırladım.Aylin'in evinin bulunduğu apartman panosuna ve çevresine üç dört farklı yere yapıştırdım. Bu afişleri neden yapıştırdığımı emniyet ifademde ayrıntılı olarak anlattım ..." şeklinde beyanda bulunmuştur.

4. Sanık 16.11.2015 tarihli birleşen dosya duruşmasında atılı suçlamayı kabul edip pişman olduğunu beyan etmiştir.

5. Sanık hazırlık aşamasında vermiş olduğu ve kovuşturma aşamasında da doğruluğunu kabul ettiği beyanlarında suça konu afişleri hazırlayıp dağıttığını kabul etmiştir.

6. Katılanlar soruşturma ve kovuşturma sırasında atılı suçun sanık tarafından işlendiğini, sanıktan şikayetçi olduklarını ve cezalandırılmasını talep ederek katılma talebinde bulunmuşlardır.

IV. GEREKÇE

İkrar içeren savunma ve dosya kapsamına göre; sanığın, katılan ...'in arkadaşlık teklifini kabul etmemesine tepki olarak katılan ... ve ...'nin facebook hesaplarından resimlerini alarak cep telefonu numaralarının mail adreslerini eklemek suretiyle çok sayıda afiş yapıp katılanların ev ve ... yeri gibi birden fazla mekanın çevresine asmasına konu olayda, sanığın katılanlara ait kişisel veri kapsamında olan resim,

cep telefonu numarası ve mail adres bilgilerini hukuka uygun nedenlerinin bulunmaması nedeniyle rızaları dışında hukuka aykırı olarak aynı suç işleme kararının icrası kapsamında değişik yerlerde dağıtmak suretiyle ifşa etmesi nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 136 ncı maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının yollaması ile birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkraları uyarınca mahkumiyete karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek atılı suçun unsurlarının gerçekleşmediği kabul edilerek yazılı şekilde beraat kararı verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 34. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2016 tarihli ve 2015/549 Esas, 2016/668 Karar sayılı kararına yönelik katılanlar vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,