Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/2045 K.2023/3513

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Erdemli Cumhuriyet Başsavcılığının 14.07.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Erdemli (Kapatıldı) 5. Ceza Mahkemesinin, 19.01.2016 tarihli kararı ile sanığın hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan hapisten çevrili 6.000,00 TL adli para cezası ve doğrudan 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz istemi, alt hadden uzaklaşılarak hüküm kurulmasının hakkaniyet ilkesi ile bağdaşmadığına, sübuta, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığa ait 138 ada 7 nolu parselde bulunan sundurmanın 27.57 metre karelik kısmının katılan adına kayıtlı 138 ada 14 nolu parsele tecavüzlü olduğu iddiasına ilişkindir. 2. 09.11.2015 tarihli bilirkişi raporunda, 138 ada 7 nolu parsel içerisindeki binaya ait sundurmanın 27.57 metre kare lik kısmının 138 ada 14 nolu parsel içerisinde kaldığı belirtilmiştir. 3. Sanık suçlamayı kabul etmiştir. 4. Taraflar arasında uzlaşma sağlanamamıştır.

IV. GEREKÇE

Suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan 14.07.2014 tarihi olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1. Sanık hakkında kurulan hükümde, iddianame anlatımı, sanık savunması, katılan beyanı, tapu kayıtları, 09.11.2015 tarihli bilirkişi raporu, olay yeri fotoğrafları, 07.07.2014 tarihli tutanak, aplikasyon krokisi ve tüm dosya kapsamına göre, sanığa işlettiği otele sundurma yaptırarak katılan ait 138 ada 14 nolu parselin 27.57 metre karelik kısmına tecavüz ettiği ve keşif tarihinde tecavüzün devam ettiği, sanığın savunmasında tecavüzlü olduğunu doğruladığı ve beyanlarından tecavüze son vermeyeceği anlaşıldığından sanık müdafiin sübuta, alt hadden uzaklaşılarak hüküm kurulmasının hakkaniyet ilkesi ile bağdaşmadığına yönelik temyiz istemleri yerinde görülmediğinden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR