Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/239 K.2022/3674

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat talebinin dayanağı olan Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/159 Esas ve 2012/205 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan 11.01.2011 – 30.05.2012 tarihleri arasında 505 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile mahkumiyetine hükmedildiği, hükmün 13.05.2015 tarihinde kesinleştiği, 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;

Davacının 20.000,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faiz talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 1.846,26 TL maddi, 4.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesinde;

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin tüm ve davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Dosya içeriğine göre; tazminat talebinin dayanağı olan ceza dava dosyasında davacının 505 gün süre ile tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda üzerine atılı suçtan 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında davacının tutuklu kaldığı sürenin mahkumiyet hükmünün bihakkın tahliye tarihinden fazla olmadığı dikkate alınarak, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi,

2-Gerekçeli karar başlığında, ''Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' olan dava türünün ''CMK’nın 141 ve 144 maddeleri gereğince tazminat talebi'' olarak yazılması,