Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/2755 K.2024/7865

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılanlar vekili ve Bölge Adliye Mahkemesi savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, beraat kararı verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince, katılanlar vekilinin ve mahalli Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca olaya alt düzeyde tali kusuruyla sebebiyet veren sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğinden bahisle bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, sanığın kusurlu olduğuna, aracının görünür kılınmasını sağlayacak önlemler alması gerektiğine, katılanlar vekilinin temyiz isteği, sanığın kusurlu olduğuna ve eylemi ile netice arasında nedensellik bağı bulunduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü sanığın idaresindeki yarı römork takılı çekiciyle, gündüz vakti, meskun mahal dışı, tek yönlü asfalt kaplama otoyolda, emniyet şeridinde aracının lastiğinin patlaması sebebiyle park etmiş vaziyette durakladığı sırada, sürücü ... idaresindeki kamyonetle, sol şeritte seyrederken, direksiyon hakimiyetini kaybederek, sanık idaresindeki araca arkadan çarpmasıyla, iki kişinin ölümüyle sonuçlanan olayda, mahkemece suçun unsurları oluşmadığından bahisle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan beraatine karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Sanığın zorunluluk hali olmamasına karşın emniyet şeridinde park ederek duraklaması 2918 sayılı KTK'nın 59. maddesi gereğince idari bir para cezasını gerektiren kabahat yaptırımına tabi ise de, gündüz vakti meydana gelen olayın gerçekleşme şekli gözetildiğinde, istenmeyen sonucun tamamen sürücü ...'ın kusurlu davranışı sebebiyle vuku bulduğu dolayısıyla da sanığın kabahat yaptırımını gerektiren bu eylemi ile gerçekleşen netice arasında illiyet bağının bulunmadığının anlaşılması karşısında bu hususta bozma öneren tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında Bölge Adliye Mahkemesi savcısı ile katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,