Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/3208 K.2024/7862

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık ve imar kirliliğine neden olma suçlarından kurulan hükmün katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Amasra Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2016 tarih, 2014/50 Esas, 2016/64 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık ve imar kirliliğine neden olma suçlarından açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 22.04.2021 tarihli, 2016/379912 sayılı ve onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, yapılan yargılama, toplanan deliller, iddia, sanık savunması, sanığa ait nüfus ve adli sicil kayıtları, sanığa ait sosyal ve ekonomik durum araştırma yazı cevabı, mahallinde yapılan keşif, bilirkişi raporları, dosya içerisinde mevcut tutanaklar ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde;

her ne kadar sanık hakkında 5237 Sayılı TCK'nın 184/1 ve 2863 Sayılı Yasanın 65/a maddeleri uyarınca cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmış ise de, inşaat bilirkişisinin 21/01/2014 tarihli ek raporunda "dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan yapının 2000-2005 yılları arasında yapılmış olabileceği, yaklaşık 10-15 yıllık olduğu" bildirildiği anlaşılmakla, sanık hakkında açılan davaların 5237 Sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 Sayılı CMK'nın 223/8 maddesi uyarınca ayrı ayrı düşürülmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

1-İmar Kirliliğine Neden Olma Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz Talebi Açısından;

Mağdur kavramı gibi kanunda açıkça tanımlanmamış olan "suçtan zarar görme" kavramının, gerek Ceza Genel Kurulu, gerekse Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında; "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılıp uygulandığı, buna bağlı olarak da dolaylı veya muhtemel zararların, davaya katılma hakkı vermeyeceğinin kabul edildiği, bu hususun, Ceza Genel Kurulunun 11/04/2000 gün ve 65–69, 22/10/2002 gün ve 234–366, 04/07/2006 gün ve 127–180, 03/05/2011 gün ve 155–80, 21/02/2012 gün ve 279–55, 15/04/2014 gün ve 599-190, 28/03/2017 gün ve 214-206 sayılı kararlarında;

“dolaylı veya muhtemel zarar, davaya katılma hakkı vermez” şeklinde açıkça ifade edildiği ve Ceza Genel Kurulunun 25/03/2003 gün ve 41–54 sayılı kararında da “tazminat ödenmesi, itibar zedelenmesi ve güven kaybı” gibi dolaylı zararlara dayanarak kamu davasına katılmanın olanaklı olmadığının kabul edilmesi karşısında;

...'nın, imar kirliliğine neden olma suçundan açılan davalara katılma ve tesis edilen hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunmaması karşısında; Kültür ve Turizm Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE

2-2863 sayılı Kanuna Aykırılık Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz Talebi Açısından; "2000-2005" yılları olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında yanlış gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir nitelikte olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında açılan kamu davasının, suç tarihinden itibaren 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin karar tarihi itibariyle dolduğu, gerekçeleri gösterilerek mahkemece düşmesine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,