Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/3509 K.2025/192

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6 ve 63/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin ve katılan vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri; kararın usul yasaya aykırı olduğuna, sanığın önünde aniden beliren araç nedeniyle kazanın meydana geldiğine, çarpmanın etkisiyle yan yatan dorseye arkadan gelen hız limitlerini aşan aracın çarpması sebebi ile elim kazanın meydana geldiğine, sanığın kullandığı aracın sahibi olan şirkete ait tüm araçlarda hız sabitleyici ve uyarıcı sistem bulunması nedeni ile en fazla 90 km hız yapabildikleri tanzim edilen raporda açıkça beyan edildiğine,

ancak bilirkişilerce bu hususta hiçbir inceleme yapılmaksızın doğrudan sanık hakkında gerekli yeterli takip mesafesini korumadığı gerekçesi ile asli derecede tamamen kusurlu olduğu yönünde tespitte bulunulmuş olması ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi ilgili ceza dairesince de hiçbir araştırma yapılmaksızın eksik inceleme yapılmak sureti ile düzenlenen raporun hükme esas alınmasının hukuka açıkça aykırı olduğuna, sanığın çarptığı araçta hiçbir inceleme yapılmadığına, ölenin kullandığı araçta hiçbir araştırma yapılmadığına, bilimsel mütalananın göz ardı edilerek hüküm tesis edildiğine,

adli tıp kurumu raporunun ve kaza tespit tutanağının hatalı olduğuna, sorgu Hakimliğinde adı geçen avukatın sanık ifadesini verdikten sonra ifadeye katılıp imza attığına, sanığın olaydan hemen sonra hukuka aykırı olarak alınan ifadesi dikkate alınıp, 18.10.2016 tarihli celsedeki ifadelerinin hiçbir şekilde dikkate alınmaması yönündeki hükmün, İstanbul Bölge Adliye 19. Ceza Dairesi'nce de incelemeye alınmaksızın istinaf başvurusunun esastan reddi yoluna gidilmiş olmasının hatalı olduğuna, kazanın meydana gelmesinde kaçınılmazlık durumu olduğuna,

sanık ne önlemi alırsa alsın ölenin aşırı hızla duramayarak sanığa çarpması neticesinde kaza meydana geldiğine, sanığa %100 atfedilen kusuru kabul etmediklerine, re'sen takdir edilecek hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede.

Olay günü 01.17 sıralarında, gece vakti, aydınlatmasız, azami hız limitinin 130 km olduğu meskun mahal dışında sanığın sevk ve idaresindeki çekici yarı römork ile bölünmüş otoyol üzerinde İstanbul İstikametinden Edirne istikametine seyir halinde iken bir dinlenme tesisini geçtikten sonra sağ şeritte seyir halindeyken aynı istikamette seyir halinde olan A.E yönetimindeki çekici ve bu çekiciye bağlı römorka arkadan çarpması sonucu kendi aracının ters istikamete doğru döndüğü ve bu araca da mağdur ...'nun idaresinde bulunan otomobilin çarpması sonucu ... ve ...'nun öldükleri,

İstanbul Trafik İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen raporda sanığın; yola gereken dikkatini vermediği, seyrine yeterli özeni göstermediği ve önünde kendisi ile aynı istikamette seyreden bir diğer çekici ile arasında gerekli-yeterli takip mesafesini korumadığı, dalgınlığı neticesi önündeki araca kontrolsüz biçimde yaklaştığı ve tedbir almaksızın bu araca arkadan çarptığı, bu çarpma etkisiyle sola yönelip otoyolun orta ve sol şeridini de kapamış bulunduğu sırada ise orta şeritte aynı istikamette ilerlemekte olan otomobilin de önünü kapamakla kazaya sebebiyet verdiği asli derecede tamamen kusurlu olduğunun tespit edildiğinin anlaşıldığı,

sanığın kollukta verdiği ifadesinde aracı ile seyir halinde iken bir an için gözlerinin kapandığını, aracı kullanırken uyuyakaldığını, önündeki aracı fark etmesi ile çarpmasının bir olduğunu ve o anı net hatırlamadığını beyan ettiği, sorgu hakimliğinde müdafisi olduğu halde yapmış olduğu savunmasında, uyuyup uyumadığından tam olarak ... olmadığını, önünde ilerleyen aracı gördüğünde fren yaptığını, ancak durması için yeterli olmadığını beyan etmiş olması,

kazanın sanığın sevk ve idaresindeki çekici ve römork ile gece 01:15 sıralarında seyir halinde iken kendisi ile aynı istikamette seyreden başka bir kamyona arkadan çarpıp, aracın yolu yanlamasına kaplayacak şekilde yan dönmesine neden olduğu bu şekilde meydana gelen kazada sanığın ağır vasıta sürücüsü olmasına rağmen aynı yöndeki başka bir araca arkadan çarpmasının kolluk ve sorgu hakimliğindeki uyuduğu yönünde beyanı ile uyumlu olduğu bu nedenle mahkeme huzurundaki uyuduğu yönündeki beyanının doğru olmadığı,

bu beyanları verirken yaralı olduğunu bu nedenle gerçeği yansıtmadığını savunmuş ise de bu savunmasına itibar edilmeyerek hazırlık ve sorgu hakimliğindeki savunmasında belirttiği gibi sanığın araçla seyir halinde iken uykusuz bir şekilde yola çıktığı ve direksiyon başında uyumak suretiyle kazanın meydana gelmesine neden olduğu böylelikle iki kişinin ölümüne neden olacak şekilde taksirle öldürme suçunu işlediği sabit görülerek eylemine uyan ...nun 85/2 maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,