KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2021/3631 E., 2025/869 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Ocak 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2017/2383 Esas, 2018/153 Karar
- Suç
- Taksirle öldürme
- Hüküm
- İstinaf başvurularının esastan reddi kararı
- Tebliğname görüşü
- Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması
Karar Metni
843 kelime·4 dk okuma·4 bölüm
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1 ve 53/6. maddeleri uyarınca 2 yıl 3 ay 23 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 3 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiş, sanık müdafi ve katılanlar vekilinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince katılanlar vekilinin istinaf talebinin kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasıyla yeniden yapılan yargılama sonucu sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3,
62/1 ve 53/6. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kusura ilişkin alınan raporların doğru olmadığı, çelişkilerin bulunduğu, çelişkilerin giderilmesi için yeniden kusura ilişkin bilirkişi raporunun alınmasının gerektiği, müvekkilinin kusurunun fazla olmadığı, maktulünde kazada kusurlu olduğu, müvekkiline fazla ceza verildiği, müvekkilinin müsnet suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli delilin bulunmadığı, beraatine karar verilmesinin gerektiği, ilk derece mahkemesince takdir edilen cezanın arttırılmasının hakkaniyete uygun olmadığı, eksik inceleme sonucunda mahkumiyet kararı verildiği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede.
30.05.2016 günü Saat: 05.45 sıralarında sürücü ..., içerisinde yolcu olarak ...'nın bulunduğu, yönetimindeki ... plaka sayılı kamyonet ile Konya yönünden Afyonkarahisar yönüne seyri sırasında olay yerine geldiğinde, direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu, seyir yönüne göre yolun solunda bulunan orta refüje girip, Eber Köprüsü boşluğundan aşağıya düşmesi neticesi, yolcu ...'nın araçtan dışarıya fırlaması sonucu ölümüyle sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde, kaza tespit tutanağında;
kazanın oluşumunda ... plakalı kamyonet sürücüsü sanık ...'nın 2918 sayılı K.T.K.'nunda yer alan sürcülere ait kural ihlallerinden 56/1A (Şerit izleme ve değiştirme kurallarına riayet etmemek) kuralını ihlal ederek, kazaya sebebiyet verdiğinin belirtildiği, 30.05.2016 tarihli bilirkişi raporu'nda;
kazanın oluşumunda sanık ...'nın 56/1-a maddesinde düzenlenen "sürücülerin geçme, dönme, duraklama, durma, park etme gibi haller dışında şerit değiştirmeleri yasaktır" kuralını, aynı Kanunun 48. maddesinde belirtilen "alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaktır" kuralını ve aynı Kanunun 51. maddesinde düzenlenen "sürücüler aksine bir karar alınıp işeretlenmemişse yönetmelikte belirtilen hız sınırlarını aşmamak zorundadırlar" kuralını ihlal ettiğinden birinci derecede kusurlu olduğu belirtilmiş,
Adli Tıp Kurumu Ankara Grup Başkanlığı Trafik İhtisas Dairesinin 01/03/2017 tarihli adli raporunda: sürücü ...'nın yola gereken dikkatini vermesi ve hızını mevcut şartlara göre ayarlaması halinde direksiyon hakimiyetini kaybetmeyip, aracını güvenli bir şekilde sevk ve idare edebilecek iken, bu hususlara riayet etmemesi nedeniyle direksiyon hakimiyetini kaybederek, seyir yönüne göre yolun solunda bulunan orta refüje girip, Eber Köprüsü boşluğundan aşağıya düşmesi sonucu meydana gelen olaydaki; dikkatsizliği, tedbirsizliği ve kurallara aykırı davranışıyla asli kusurlu olduğunun mütalaa edildiği,
Yerel Mahkemece sanığın köprüye yaklaşırken yolun durumuna göre hızını ayarlaması gerekirken hızını azaltmadan seyir halinde olduğu direksiyon hakimiyetini kaybedip orta refüje düştüğü burada el frenini indirip aracın 35 metre lastik izi bırakmasına neden olacak şekilde aracın drift atmasına neden olduktan sonra aracın köprüden aşağıya düştüğü, olayın oluş şekli itibari ile adli tıp kurumu raporundaki kusura ilişkin kanaatin dosya kapsamı ile örtüştüğü kanaatine varılarak,
bir kişinin ölümüyle sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde sanığın asli kusurlu olduğu ve kaza akabinde alınan ölçümde 1.53 promil alkollü olması nedeniyle eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.
2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, kazada sanık ...'nın yönetimindeki ... plaka sayılı kamyonet ile 1.53 promil alkollü bir şekilde araç kullanarak, direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu bir kişinin ölümüyle sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde asli kusurlu olduğu kabul edilerek, sanığın taksire dayalı kusurunun yoğunluğu nazara alınmak suretiyle adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun şekilde alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle cezalandırılmasına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE ve KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,
eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Çay Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2021/3631, K. 2025/869, 22 Ocak 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama