Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/3785 K.2024/5518

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ceyhan 2. Ceza Mahkemesinin, 21.11.2013 tarihli ve 2013/263 Esas, 2013/653 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun'un 67/2, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62/1, 52/2, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 1660 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Ceyhan 2. Ceza Mahkemesinin, 21.11.2013 tarihli ve 2013/263 Esas, 2013/653 Karar sayılı kararının sanık müdafii, katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (12). Ceza Dairesinin 12.05.2015 tarihli ve 2014/11853 Esas, 2015/7939 Karar sayılı kararı ile ", sübuta eren eylemin 2863 sayılı Kanunun 67/1. maddesine temas eden haber verme yükümlülüğüne aykırılık suçunu oluşturduğu nazara alınmaksızın anılan Kanunun 67/2 maddesi uyarınca ceza tesis edilmesi, " nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Ceyhan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.01.2016 tarih 2015/261 E 2016/1 K sayılı kararı ile, 2863 sayılı Kanun'un 67/1, 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair kararının 15.02.2016 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 18.09.2017 tarihinde 5237 sayılı Kanun'un 142/2-g maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu işlediği ve Kadirli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği,

hükmün 26.12.2017 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231 inci maddesinin on birinci fıkrası gereğince Ceyhan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2018 tarihli ve 2018/38 Esas, 2018/280 Karar sayılı kararı ile açıklandığı anlaşılmış olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 20.06.2021 tarihli, 2018/65298 sayılı ve düzeltilerek onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz nedenleri; kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmediğine ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde; suç tarihinde ihbar üzerine sanığın evinde mahkeme kararına istinaden yapılan aramada sanık ...'e ait evde 134 adet varlığın ve 2 adet dedektörün, sanık ...'e ait evde ise 1 adet dedektörün ele geçirildiği, 10.07.2013 tarihli bilirkişi heyeti raporunda, suça konu 124 adet sikke ve objenin 2863 sayılı Kanun kapsamında tasnif ve tescile tabi taşınır kültür varlığı niteliğini haiz olduğunun, 8 adet varlığın ise anılan Kanun kapsamında yer almadığının belirtildiği,

sanık ...'ün aşamalarda değişmeyen savunmasında, kardeşi olan sanık ...'in evinde bulunan eserlerden bilgisinin olmadığını, kendisine ait evde yapılan aramada ele geçirilen dedektörü ise hiç kullanmadığını beyan ettiği, sanık ...'ün de aynı doğrultuda anlatımda bulunduğu, sanık ... yönünden değerlendirme yapıldığında, 2863 sayılı Kanunun 4. maddesinde düzenlenen bildirim yükümlüğünün, taşınır ve taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarını bulanlar, malik oldukları veya kullandıkları arazinin içinde kültür ve tabiat varlığı bulunduğunu bilenler veya yeni haberdar olan malik ve zilyetler için öngörülmekte olduğu,

somut durumda, sanığın aşamalarda alınan savunmasında, suça konu eserleri tarlalarda hayvan otlattığı sırada bulduğunu ve merakı nedeniyle zaman içerisinde biriktirdiğini beyan ettiği, sanığın söz konusu eserlerin ticaretini yaptığına dair delilin de mevcut olmadığı, bu itibarla, sübuta eren eylemin 2863 sayılı Kanunun 67/1. maddesine temas eden haber verme yükümlülüğüne aykırılık suçunu oluşturduğu, sanığın suçtan kurtulmaya ve cezayı azaltmaya yönelik beyanları ile kabulün aksine ileri sürülen delil ve beyanların gerçeği yansıtmadığı gibi dosya kapsamına da uygun düşmediği anlaşılmakla bu yöndeki delillere itibar edilmeyerek,

sanığın sabit olan eylemine uyan 2863 sayılı Kanun'un 67/1 maddesine muhalefet suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından,

katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, ancak, hükümde, Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi Kanuna aykırı bulunduğundan hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasına " “Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan İl Kültür ve Turizm müdürlüğü lehine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu 2.180 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine”" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,