Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/382 K.2024/5661

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 22/6, 62/1, 50/4-1a, 52/2-4. maddeleri gereğince 8.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzeltilerek onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri; ceza miktarının fazla olduğuna, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ve re'sen gözetilecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede.

07.10.2015 günü saat 22.10 sıralarında kaza anından 68 dakika sonra (saat 23:18) yapılan alkol ölçüme göre 2.10 promil olduğu tespit edilen sanığın sevk ve idaresindeki aracı ile meskun mahal içi, iki yönlü, 50 km/s hız sınırının ve aydınlatmanın mevcut olduğu, düz ve eğimsiz asfalt yolda seyir halindeyken, direksiyon hakimiyetini kaybederek istikametine göre sağ tarafında bulunan elektrik direğine çarpması neticesinde aracın içerisinde bulunan eşi ...'in öldüğü olaya ilişkin düzenlenen kaza tespit tutanağında;

sanığın aracın hızını kavşaklara, dönemeçlere ve tepe üstlerine yaklaşırken azaltmaması sebebiyle asli kusurlu olduğu belirtildiği anlaşılmakla, sanığın alkollü olarak araç kullanması nedeniyle eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

5237 sayılı Kanunun 50. maddesinin 4.fıkrasındaki '' Taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezası uzun süreli de olsa; bu ceza, diğer koşulların varlığı halinde, birinci fıkranın (a) bendine göre adli para cezasına çevrilebilir. Ancak, bu hüküm, bilinçli taksir halinde uygulanmaz." şeklindeki düzenleme nazara alınmadan bilinçli taksirle ölüme sebebiyet veren sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, ancak;

Sanık hakkındaki hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısı ve uygulama maddesi olan TCK'nın 52/3. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Niğde 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hükmün beşinci fıkrasının çıkarılarak yerine ''Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4.maddesi delaleti ile 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 405 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine,

TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20,00 TL olarak hesabıyla 8.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,