Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/4656 K.2024/6879

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece, sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş, hükmün katılan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 15.06.2017 tarihli, 2015/13500 Esas, 2017/5238 Karar sayılı ilamı ile, "Taşınmazın bağlı bulunduğu ilgili kaymakamlık, belediye ve muhtarlıktan, kurul kararının ilanına ilişkin tutanaklar araştırılarak,

suç tarihinden önce kurul kararının ilan edildiğinin tespit edilmesi durumunda, Muğla İl Özel İdaresi bünyesinde suç tarihi itibariyle faaliyette olan koruma uygulama ve denetim bürosu bulunması karşısında, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 11.10.2013 günlü Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6498 sayılı Kanun ile 2863 sayılı Kanun'un 65/1-2. cümle ve 65/4 maddelerinin uygulanmasına ilişkin olarak getirilen değişiklikler yönünden sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi,

suça konu taşınmaza ilişkin kurul kararının mahallinde ilan edilmediğinin belirlenmesi durumunda ise, atılı suçun manevi unsuru oluşmayacağından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi" gerekçesi ile hükmün bozulduğu, bozma ilamı üzerine mahkemece, sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'un 65/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2, 51/3, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

hapis cezasının ertelenmesine ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan bozma görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, Muğla Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 18.09.2008 tarih ve 4305 sayılı kararı ile tescilli 1. derece doğal sit alanında kalan taşınmazına izinsiz olarak inşaat yaptığının tespit edildiği, sanığın taşınmazı 26.09.2012 tarihinde edindiği ve taşınmazın sit alanında kaldığına dair şerh bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, ilgili kurumların cevabi yazılarından, suça konu taşınmazın 1. derece doğal sit alanında kaldığına ilişkin kurul kararının mahallinde ilan edildiğine dair tutanaklara rastlanılamadığının belirtilmiş olması karşısında, atılı suçun unsurlarının oluşmadığı, bu itibarla sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, "Bölge tescilinin geniş bir alanı kapsadığı, çevrede yaşayanlarca bilinen taşınmazın satın alınırken bilinebileceği, suça konu yapının yapım şekli de sanık tarafından bilindiği ya da bilinmesi gerektiği sonucuna varılmakla" şeklindeki hatalı değerlendirme ile sanığın mahkûmiyetine dair hüküm tesis edilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Muğla 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,