Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/468 K.2023/2691

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sivrihisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/15 Esas, 2016/144 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; 1-Sanığın diğer sanıklarla birlikte üzerine atılı suçu işlediği sabit olduğuna ve cezalandırılması gerektiğine,

2-Kararın hüküm fıkrasında çelişki olduğuna ve kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

3-Diğer temyiz sebeplerine,

III. OLAY VE OLGULAR

A.Yerel Mahkemenin Kabulü

İddia, sanıklar sorgusu ve ikrarları, toplanan deliller, yapılan yargılama ve oluşan vicdani kanıya göre; sanıklar ... ve suça sürüklenen çocuk ... olay günü I. derece sit alanı içerisnde kalan Eskişehir ili Günyüzü ilçesi Mercan Mahallesinde boş arazi içerisinde Samsung SE350 LC2 marka 38-02-221 tescil nolu iş makinesi ile kazı yaptıkları, sanıkların suç üstü yakalandıkları, dosya içerisinde mevcut görgü tespit tutanağı içeriğine göre olay yerinde bahse konu iş makinesi ile birlikte kazı yapıldığının tespit edildiği, kazı mahallinin iş makinesi ile kazıldığı,

kazı nedeniyle çukurlar ve çukur çevresinde toprak yığınlarının oluştuğunun tespit edildiği, olay yerinde yeni kazılmış çukurların olması, çukurların yanında iş makinasının bulunması, olay yeri fotoğrafları ve jandarma tutanağından sabit olmakla bu şekilde sanıkların üzerine atılı suçu işlediği anaşılmakla; atılı suçun tam bir vicdani kanaatle sübuta erdiği tespit edilmiştir.

Sanıkların 2863 sayılı Kanunun 74 üncü maddesi gereğince suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği yer, sanıkların amacı dikkate alınarak takdiren 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiş, sanıkların sosyal ilişkileri sanıklar lehine takdiri indirim nedeni kabul edilerek sanıkların cezası TCK nun 62 nci maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirilmiştir.

Sanıkların daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması, sanıkların hükmün açıklanmasının geri bırakılımasına rıza göstermesi, suç niteliği gereği zarar oluşmaması ve katılan kurumun da zarar tazmini talebinde bulunmaması, mahkememizce sanıkların kişilik özellikleri nazara alınarak sanıkların yeniden suç işlemeyeceği hususunda tam bir vicdani kanaate varılması nedenlerinden ötürü sanıklara verilen ceza bakımından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

Toplanan deliller ve yapılan yargılama sonucunda, sanık ...'in başından beri alınan savunmalarında ısrarlı ve tutarlı biçimde yüklenen suçlamayı kabul etmemesi ve olay günü kaçak avlanma sebebiyle olay yerinde bulunduğuna dair savunması, diğer sanıkların sanık ...'i tanımadıklarını beyan ettikleri, sanığın telefon kayıtlarında yapılan incelemede diğer sanıklarla görüşmediğinin anlaşıldığı, sanığın cezalandırmaya yeterli, şek ve şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delilin elde edilemediği, mahkememizde mevcut kuşkunun tam olarak izale olunamadığı, açıklanan sanık savunmasının aksinin tam olarak ispatlanamadığı,

böyle bir durumun da sanık lehine yorumlanmasının gerektiği, Yargıtay C.G.K.nun 23.03.1987 gün ve 4/539-138 sayılı kararında da belirtildiği üzere savunmanın değil de aksinin ispatlanmasının genel ceza kuramı olması ve bir diğer evrensel ceza kuramı olan “şüpheden sanık yararlanır” ilkesinin tüm çağdaş ceza sistemlerinde benimsenmesine göre, yüklenen suçlardan sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahkemece Eskişehir İl Kültür Turizm Müdürlüğü adına, duruşma gün ve saaatini bildirir davetiyenin 02/03/2015 tarihinde tebliğ edildiği, Eskişehir İl Kültür Turizm Müdürlüğü adına Hazine vekilinin, 06/03/2015 havale tarihli dilekçe ile davaya katılma talebinde bulunduğu,

05/05/2015 tarihli duruşmaya katıldığı halde, adı geçen kurumun katılan olarak kabulüne yönelik bir karar verilmediği anlaşılmakla birlikte, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21/11/2006 tarihli, 2006/2-249-247 sayılı, 15/07/2008 tarihli, 2008/9-95-195 sayılı ve 19/10/2010 tarihli, 2010/9-149-105 sayılı kararlarında belirtildiği üzere, ilk derece mahkemesinde ileri sürülüp karara bağlanmayan katılma isteklerinin, temyiz incelemesi sırasında herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını gerektirmiyorsa, karara bağlanması mümkün olduğundan,

Eskişehir İl Kültür ve Turizm Müdürlüğünün suçtan zarar görmesi ve bu hususta herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasına gerek bulunmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca, açılan davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Olay tarihinde kolluk görevlilerine kaçak kazı yapılacağına dair yapılan ihbar neticesinde, kolluk görevlilerince araştırmalara başlandığı, olay yerine gelindiğinde sanığa ait otomobilin yol kenarında park halinde olduğu, kazı alanına yaklaşıldığında ise kepçe diye tabir edilen iş makinesi ile çalışma yapıldığının görüldüğü olayda;

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; 1-Sanığın aşamalarda alınan beyanlarında Eskişehir Orman ve Su İşleri Bakanlığı Şube Müdürlüğünde memur olarak çalıştığını , Sivrihisar ilçesinde kaçak domuz avı ihbarı üzerine, kontrol amaçlı bölgeyi gezdiğini beyan ettiği, mahkeme huzurunda tanık sıfatı ile dinlenen ...'un beyanlarında sanığı doğruladığı, temyiz dışı sanıkların aşamalarda alınan savunmalarında sanığı tanıdıklarına ilişkin beyanlarının bulunmadığı hususları dikkate alındığında verilen beraat hükmünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sivrihisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/15 Esas, 2016/144 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,