Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/4755 K.2023/2961

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çanakkale 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.01.2018 tarihli ve 2017/155 (E) ve 2018/19 (K) sayılı kararı ile; sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62/1, 50/4-1.a, 52 nci maddenin ikinci ve dördüncü fıkraları gereğince 20.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.

2.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 20.04.2018 tarihli ve 2018/710 E., 2018/846 K. sayılı kararı ile sanık hakkında bilinçli taksirle öldürme suçunu kabul ederek, TCK'nın 50/4 maddesine aykırı olacak şekilde sanık hakkında verilen cezanın TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesinin hukuka aykırı olduğu, katılanlar vekilinin bu yöndeki istinaf başvurusunun yerinde olduğu, gerekçeli kararın hüküm bölümünün 4. maddesinin, 5. maddesinin ve 6. maddesinin hükümden tamamen çıkartılmak sureti ile Düzeltilerek İstinaf Başvurusunun Esastan Reddine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 28.08.2021 tarihli ve 2018/57585 sayılı, "CMK'nın 286/2-c maddesi uyarınca, Hapis cezasından çevrilen seçenek yaptırımlara ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen; seçenek yaptırımlara ilişkin her türlü kararlar ve istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİ" görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği; Bilirkişi raporundaki kusur tespitinin hatalı olduğuna, ölen arkadaşının el frenini çekmesi nedeni ile kazanın meydana geldiğine, bilinçli taksir koşullarının oluşmadığına İlişkindir.

B.Katılanlar Vekilinin Temyiz İsteği; Cezanın az olduğuna İlişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Çanakkale 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.01.2018 tarihli ve 2017/155 (E) ve 2018/19 (K) sayılı kararı ile;

"...

16.11.2016 günü gece saat 00:45 sularında, sürücüsü ...'in sevk ve idaresindeki kamyonet ile Kalabaklı köyü istikametinden, Çanakkale merkez istikametine seyir halinde iken, Kepez Un Fabrikası civarında...'ın direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu yolun sağında bulunan elektrik direğine çarptığı, araçta yolcu olarak bulunan ...'in yaralı olarak kaldırıldığı Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinde tedavi gördüğü ancak 21.11.2016 günü vefat ettiği, sanığın alınan alkol raporunda 0,94 promil alkollü olduğu,

sanığın alkollü ... kullanıp hızlı giderek kazaya ve de ...'in ölümüne sebep olarak taksirle öldürme suçunu işlediği kanaatine varılarak cezalandırılmasına karar verilmiş.." gerekçeleri ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62/1, 50/4-1.a, 52 nci maddenin ikinci ve dördüncü fıkraları gereğince 20.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 1yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş olup,

bu kararlara karşı sanık müdafii ile katılanlar vekilinin istinaf başvurusunda bulundukları anlaşılmıştır.

2.Kaza tespit tutanağına göre, olay günü saat 00:45 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet ile hız limitinin 85 km/s olduğu meskun mahal dışında, 8 metre genişliğindeki aydınlatması olmayan iki yönlü yolda seyir halinde iken, direksiyon hakimiyetini kaybederek, yoldan çıktığı ve seyrine göre yolun sağındaki beton elektrik direğine fren izi olmadan çarptığı, ... içindeki bir kişinin öldüğü, ... sürücüsü sanığın yaralı olarak ambulansa alındığı ve tutanak mümzine verdiği ifadesinde, ...'ın el frenini çekmesi nedeni ile olayın meydana geldiğini, az alkol aldığını ifade etmiş, kusur tespiti el freninin çekilip çekilmediği durumunun netlik kazanmadığından yapılamadığı yazılmıştır.

3.Çanakkale Devlet Hastanesinde, olaydan 56 dakika sonra sanıktan alınan kan numunesinde, 0.94 promil etonol, tespit edilmiştir.

4.Soruşturma ve kovuşturma sırasında alınan bilirkişi raporlarında, aracın el freninin çekilmesinin arka tekerlere etkisinin olacağına ve yol üzerinde fren (lastik) izi bırakması gerektiğine, beton direklerin karayolu yol çizgisine 0,50 metre uzaklıkta bulunduğuna ve bu durumun kurallara aykırı olmadığına, şoförün alkollü olmasının direksiyona hakim olamayarak kazaya neden olmasında asli ve tek etken olduğuna, sanığın asli ve tam kusurlu olduğu kanaatine varılmıştır.

5.Ölenin mirasçıları şikayetçi olup, davaya katılmalarına karar verilmiştir.

6.Sanık tüm aşamalardaki savunmalarında ... el freninin çekilmesi nedeni ile kazanın meydana geldiğini savunmuştur.

7.Sanığa ait güncel adli sicil kaydı ve nüfus kaydı Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiş, adli sicil kaydının olmadığı görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 20.04.2018 tarihli ve 2018/710 E., 2018/846 K. sayılı kararı ile sanık hakkında bilinçli taksirle öldürme suçunu kabul ederek, TCK'nın 50/4. maddesine aykırı olacak şekilde sanık hakkında verilen cezanın TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesinin hukuka aykırı olduğu, katılanlar vekilinin bu yöndeki istinaf başvurusunun yerinde olduğu, gerekçeli kararın hüküm bölümünün 4. maddesinin, 5. maddesinin ve 6. maddesinin hükümden tamamen çıkartılmak sureti ile Düzeltilerek İstinaf Başvurusunun Esastan Reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Görüşü Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesininin ikinci fıkrasının a bendi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyiz edilemez olduğunun düzenlendiği, dava konusu olayda Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan ret kararı ile.

Çanakkale 4. Asliye Ceza Mahkemesinin sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 85 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca neticeten hükmolunan “20.200,00 TL” adli para cezası ile mahkûmiyete konu hükümdeki paraya çevirme paragrafının hükümden çıkarılarak, sanığın neticeten 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verildiği, böylece ilk derece mahkemesince verilen cezanın artırıldığı ve hükmün temyize tabi olduğu anlaşılmakla, temyiz talebinin reddini öneren tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Kusura İlişkin

Oluş ve dosya kapsamına göre, sanığın olaydan 56 dakika sonra alınan kan raporunda 0,94 promil alkollü (Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Dairesi uygulamalarına göre her saat başı alkol miktarının 0,15 promil düştüğü dikkate alındığında, olay anında sanığın yaklaşık 1.08 promil alkollü) olan sanığın, idaresindeki kamyonet ile yanında ölen arkadaşı ile birlikte hız limitinin 85 km/s olduğu meskun mahal dışında, 8 metre genişliğindeki aydınlatması olmayan iki yönlü yolda seyir halinde iken, direksiyon hakimiyetini kaybederek, yoldan çıktığı ve seyrine göre yolun sağındaki beton elektrik direğine fren izi olmadan çarptığı olayda;

bilirkişi raporlarında da belirtildiği üzere, ölenin el frenini çektiği kabul edilse dahi, aracın yoldan çıkmasına etken olmadığı, sanığın kazanın meydana gelmesinde asli ve tam kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği, keşfe binaen tanzim olunan bilirkişi raporlarının, oluş ve dosya kapsamına uyumlu olduğu, kusur durumunu kesin bir şekilde tespit ettiği anlaşılarak hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C.Katılanlar Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden; Cezanın az olduğuna ilişkin; Ölenin sanıkla arkadaş oldukları ve beraber alkol aldıkları, sanığın hatır taşımacılığı yaptığı anlaşılmakla, verilen ceza miktarında da bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3.Ceza Dairesinin, 20.04.2018 tarihli ve 2018/710 E., 2018/846 K. sayılı kararında sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,