Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/5224 K.2025/8863

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 299/1. fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 87/4, 62, 53/1-2-3, 63. maddeleri gereğince 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, mahsuba ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanıklar müdafiileri ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının kabulü ile kararın kaldırılarak taksirle öldürme suçundan, sanık ...'ın 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 63. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba, sanıklar ... ve ... hakkında ise 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 29 62,

63. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanıklar müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz isteği, hükmedilen ceza miktarının orantılılık ilkesine aykırı şekilde az olduğuna, takdiri indirim ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, kasten öldürme hükümlerine yer verilmesinin hukuka uygun olduğuna, sanık ... müdafiinin temyiz isteği, kalp damar hastalığını tetikleyen fiillerin müvekkili tarafından gerçekleşmediğine, müvekkili hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanık ... müdafiinin temyiz isteği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, müvekkili hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; ...

Turizm şirketi sahibi sanık ...'ın iş yerinde çalışanları diğer sanıklar ... ve ... ile oturdukları sırada eski çalışanı ...'nin geldiği, sanık ... ile aralarında birlikte çalıştıkları sırada kendisine kesilen trafik para cezasının ödemesine ilişkin tartışma çıktığı, kendisini olay yerinden uzaklaştırmak isteyen ...'un ...'nin koluna girerek, sitenin kapısına doğru götürürken ...'ye alkolünde verdiği etkiyle ikili arasında itişme başladığı,

bunu gören diğer sanıkların da kavgaya katıldıkları, sanıkların attıkları yumruk ve tekmeler sonucu baygınlık geçiren ...'nin yerde kalması üzerine kavganın sona erdiği ardından kendisinin hastaneye götürüldüğü ve neticeten ölümüyle sonuçlanan olayda, İstanbul Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu'nun 29.03.2017 tarihli raporunda, ölenin dış muayenede tespit edilen travmatik değişimlerin basit tıbbi müdahale ile giderilebillir şekilde olduğunun ve kronik kalp damar hastalığı bulunan kişinin ölümünün maruz kaldığı darp olayının efor ve stresin tetiklediği ani kardiyak ölüm sonucu meydana gelmiş olduğunun kabulü gerekeceğinin bildirildiği,

mahkemece neticeye sebebiyet verdiği kabul edilen sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 87/4. maddesindeki neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmemişse de, hukuki nitelendirme hukuka aykırı bulunmuş, duruşma açılarak yeniden hüküm kurulma yoluna gidilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25.09.2024 tarihli, 2024/1-3 29... /263 Karar sayılı ilamıyla, vurgulandığı üzere somut olaydaki gibi 5237 sayılı TCK'nın 86/2. maddesi kapsamında basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde yaralama sonucu ölümün meydana geldiği ve yaralama fiili ile ölüm neticesi arasında illiyet bağının bulunduğu hâllerde 5237 sayılı TCK'nın 23. maddesi delaletiyle failin, 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesi uyarınca taksirle ölüme neden olma suçundan cezalandırıldığı durumlarda, neticesi sebebiyle ağır olan taksirle bir kişinin ölümüne neden olma suçunda koşulları var ise haksız tahrik hükümlerinin uygulanabileceği gözetilerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin kararında sanıklar müdafii ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,