Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/584 K.2025/541

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; mahalli Cumhuriyet savcısı ile sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece taksirle öldürme suçundan sanık ... yönünden 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1 ve 51/1-3.maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılması ve bu hapis cezasının ertelenmesine, sanık ... yönünden ise taksire dayalı kusurunun bulunmadığı gerekçesi ile 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesine göre beraatine karar verilmiş ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri; dosyada mevcut iki bilirkişi arasındaki çelişki giderilmeden sanıklar hakkında hüküm kurulması ile bilinçli taksir halinin uygulanmaması sebebinin gerekçeli kararda yeterince tartışmasına ilişkindir.

B.Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri; sanığın kusurunun bulunmadığına ve re'sen gözetilecek sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanık ...'in sahibi olduğu, sanık ...'inde kısmi olarak iş güvenliği uzmanlığını yaptığı ...

Tuz isimli iş yerinde, 15.11.2014 günü iş yerinin giriş istikametine göre sağ tarafta bulunan demir kapının tuz almaya gelen ...'nın üzerine düşmesi neticesinde ...'nın öldüğü olayda, hükme esas alınan A sınıfı iş güvenliği uzmanı tarafından tanzim edilen 09.05.2016 tarihli raporda; sanık ... ...'in işveren olarak tehlikeli alanlara girmeyi önleyici tedbirleri almaması ile giriş kapısının bakımını yaptırmaması sebebiyle asli kusurlu olduğu,

sanık ...'in ise kısmi süreli çalışması sebebiyle bir kusurunun bulunmadığı belirtildiği anlaşılmakla, Mahkemece asli kusurlu kabul edilen sanık ... ... hakkında taksirle öldürme suçundan mahkumiyetine, sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan taksire dayalı kusurunun bulunmadığı gerekçesi ile 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

A.Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 02.10.2024 tarihli ve 2021/228 Esas nolu kararı gereğince; UYAP sisteminden temin edilen nüfus kayıt örneğinde sanığın 26.11.2022 tarihinde temyiz aşamasında öldüğünün tespit edilmiş olması karşısında; sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1.maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; 1412 sayılı CMUK'un 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddeleri gereğince sanık hakkındaki kamu davasının DÜŞMESİNE,

B.Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise ; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;

Yukarıda izah edildiği şekilde gerçekleşen olaya ilişkin dosya içerisinde bulunan İnşaat Mühendisi, Makine Mühendisi ile Hukukçu'dan oluşan bilirkişi heyeti tarafından tanzim edilen 11.11.2015 tarihli raporda; sanık ...'nın, çalışanların ve müşterilere risk oluşturan giriş kapısının bakımının yaptırılması için Risk Değerlendirme Raporunda ve onaylı tespit ve öneri defterinde giriş kapısı ile ilgili tehlikeye dikkat çekmediği, rapora almadığıve risk değerlendirme raporunda buna dikkat çekmemesi sebebi ile tali derecede kusurlu olduğunun belirtildiği, bu raporun oluşa ve dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla;

kusurlu bulunduğu tespit edilen sanık ...'in mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken, mahkemece 09.05.2016 tarihli rapora itibar edilerek kusuru bulunmadığı gerekçesiyle dosya kapsamı ve delillerle uygun olmayan şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, açıklanan nedenle Şereflikoçhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,