Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/5952 K.2023/221

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 11.10.2017 tarihli dava dilekçesinde özetle; şoförlüğünü ... ...'ın yaptığı ve davacı şirketin sahibi olduğu ..... plakalı araca 21.10.2012 tarihinde el konulduğunu, şoför ..hakkında ...1. Asliye Ceza Mahkemesine 5607 sayılı Kanun'a muhalefetten kamu davası açıldığını, ...1.

Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/334 Esas sayılı dava dosyasından sanık ... ...'ın beraat ettiğini, kararın 11.07.2017 tarihinde kesinleştiğini, aracın 27.09.2017 tarihinde iade edildiğini, haksız elkoyma nedeniyle davacı müvekkilin uğramış olduğu zararın tespiti ile 70.000,00 TL maddi tazminatın elkoyma tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte tazminine karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı 02.07.2018 havale tarihli dilekçe ile talep edilen tazminat miktarını 81.440,72 TL olarak ıslah etmiştir.

2. Davalı vekili 01.11.2017 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın süresi içinde olmadığını, davaya konu olayda kanunlarda belirtilen koşullar ve kurallar dışında yapılan bir işlem ve eylemin söz konusu olmadığını, talep edilen tazminat miktarının fahiş ve sebepsiz zenginleşmeye neden olacak nitelikte olduğunu ve talep edilen faiz miktarının dayanaktan yoksun olduğunu beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

3. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.10.2018 tarihli ve 2017/504 Esas, 2018/439 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 10.12.2018 tarihli ve 2018/166 Esas, 2018/158 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 23.09.2021 tarihli tebliğnamesi ile davacıya ait araca elkoymadan kaynaklı kazanç kaybının belirlenip bu bedelden, bakım, yakıt, amortisman gibi giderlerin düşülmesi suretiyle, net kazanç kaybı tespit edilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesis edildiği gerekçesi ile temyiz talebinin kabulü ile hükmün bozulmasını talep etmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz istemi; tazminat isteme koşullarının oluşmadığına ve hükmedilen tazminat miktarının fahiş olduğuna ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

...1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/334 Esas, 2014/572 Karar sayılı dosyasında yapılan yargılama sonunda davacıya ait aracı kullanan sanığın beraatine karar verildiği, davacıya ait 41 R 8295 plakalı yarı römork tanker kasa 2012 model kontır marka aracın 21.10.2012 ile 27.09.2017 tarihleri arasında fiilen alıkonulduğu,

bu süreler içerisinde davacının mağdur olduğu ve tüm bu nedenlerle davacının maddi yönden zarara uğradığı tespiti ile davacının sosyal ve ekonomik durumu da dikkate alınarak davanın kabulü ile bilirkişi raporuna göre 70.000,00 TL maddi tazminatın davacının talebi doğrultusunda elkoyma tarihi olan 21.10.2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte ve davacı vekilinin 29.06.2018 tarihli ıslah dilekçesi nazara alınarak bilirkişi raporunda tespit edilen kalan 11.440,72 TL'nin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı hazineden alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince maddi tazminatın ıslah tarihinden itibaren faiz işletilen 11.440,72 TL'lik kısmın 8.215,72 TL olarak değiştirilmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Tazminat talebinin dayanağı olan ...1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.12.2014 tarih ve 2013/334 Esas, 2014/572 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçuna konu olduğundan bahisle davacı şirkete ait yarı römork tanker kasa araca 21.10.2012 ile 15.08.2017 tarihleri arasında 1759 gün süre ile en konulduğu, aracı kullanan şoför hakkında yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 11.07.2017 tarihinde kesinleştiği, elkoyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 142 inci maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmıştır.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 24.05.2019 tarih, 2017/8 Esas, 2019/3 Karar sayılı ilamında, “...bir miktar para alacağının faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesinin talep edildiği kısmi davada, dava konusu miktarın ıslahla faiz talebi belirtilmeksizin arttırılması halinde, arttırılan miktar bakımından dava dilekçesindeki faiz talebine bağlı olarak faize hükmedileceği...” şeklindeki içtihadı birleştirme dikkate alınarak davacının dava dilekçesinde ve ıslah dilekçesinde hükmedilen tazminatlara elkoyma tarihinden yasal faize hükmedilmesi talep etmesine rağmen ıslah ile artırılan miktara ıslah tarihinden yasal faize hükmedilmesi, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Davacıya ait yarı römork tanker kasa araca el koymadan kaynaklı davacının uzun süre aracını kullanamaması nedeniyle uğradığı kazanç kaybından, bakım, yakıt, amortisman gibi giderlerin düşülmesi suretiyle, net kazanç kaybı tespit edilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesisi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün 3. paragrafında açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 10.12.2018 tarihli ve 2018/166 Esas, 2018/158 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,