Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/5957 K.2023/33

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 03.05.2018 tarihli dava dilekçesinde özetle; davacının uyuşturucu madde ticareti suçundan gözaltında ve tutuklu kaldığını, yapılan yargılama neticesinde mahkumiyetine hükmedildiğini, kararın istinaf edilmesi üzerine istinaf mahkemesince davacının atılı suçtan beraatı ile birlikte tahliyesine karar verildiğini belirtmiş, gözaltı ve tutuklu kalınan süre için 50.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili 05.06.2018 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın süresinde ve yetkili mahkemede açılıp açılmadığının, davacının davaya rızası olup olmadığının, mükerrer dava bulunup bulunmadığının, mahsup olup olmadığının, davacının aylık kazancının ne olduğunun araştırılması gerektiğini, talep edilen tazminat miktarlarının fahiş olduğunu ve davanın reddedilen kısmı bakımından davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini beyan etmiştir.

3. ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.07.2018 tarihli ve 2018/264 Esas, 2018/357 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 16.11.2018 tarihli ve 2018/2835 Esas, 2018/3117 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 23.09.2021 tarihli tebliğnamesi ile temyiz taleplerinin esastan reddini talep etmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri, tazminat miktarlarının hak ve ölçülülük kriterleri ile uyumlu olmadığına ve hükmedilen tazminat miktarlarının yetersiz olduğuna ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Davacının 23.11.2016 tarihinde gözaltına alındığı, 24.11.2016 tarihinde tutuklandığı, 15.02.2018 tarihinde tahliyesine karar verildiği, davacı hakkındaki tutuklama müzekkeresinin 09.12.2016 tarihinde kesintiye uğrayarak bu tarihte davacının kesinleşmiş başka bir cezanın infazına başlanıldığı, dolayısıyla dava konusu olan tutuklama müzekkeresinin 09.12.2016 tarihinde kadar infaz gördüğü, 15.02.2018 tarihinde davacı hakkında beraat kararı verildiği,

beraat kararının 04.04.2018 tarihinde kesinleştiği, davanın süresinde açıldığı ve 5271 sayılı Kanun'un 141 inci ve devamı maddelerinde düzenlenen maddi tazminat koşullarının oluştuğu kabul edilerek, asgari ücreti aşan bir geliri olduğunu belgeleyemeyen davacı lehine asgari ücret üzerinden hesaplanan 693,76 TL maddi tazminatın ve davacının üzerine atılı suçun niteliği, gözaltına alınmasına ve tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği süre gözetilmek suretiyle, zenginleşme sonucu doğurmayacak şekilde,

hak ve nesafet kurallarına uygun makul bir miktar olarak 1.200,00 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine hükmedilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince verilen kararla ilgili olarak, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Tazminat talebinin dayanağı olan ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/119 Esas – 2017/238 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan 23.11.2016 - 09.12.2016 tarihleri arasında 16 gün gözaltında ve tutuklu kalan davacı hakkında beraat kararı verildiği, beraat kararının 04.04.2018 tarihinde kesinleştiği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 142 inci maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı anlaşılmıştır.

2. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer gözetilmek suretiyle, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir manevi tazminat tayin edildiği ve asgari ücreti aşan bir geliri olduğunu belgeleyemeyen davacı lehine asgari ücret üzerinden hesaplanan maddi tazminat miktarında isabetsizlik görülmemiş olup, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 16.11.2018 tarihli ve 2018/2835 Esas, 2018/3117 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,