Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/5970 K.2024/6567

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş, o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulü ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'un 65/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2, 53, 51/1-3. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği, suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, taşınmaza ilişkin olarak yapı kayıt belgesi alındığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık tarafından, İzmir II Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 14.02.1996 tarihli kararı ile tescilli 2. derece doğal sit alanında kalan mülkiyeti kendisine ait taşınmaz üzerine izin almaksızın iki katlı yapı inşa ettiği iddiasıyla dava açıldığı, sanığın savunmasında Almanya'da ikamet ettiğini, suça konu yapıyı inşa ettiği tarihteki malumatına göre ev yapılabildiğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

İlk derece mahkemesince, dosyada mevcut bilgi ve belgeler, bilirkişi raporları, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, Datça İlçesi Mesudiye Mahalle Muhtarlığı'nın yazısında, suça konu yerin sit alanında kaldığına dair herhangi bir ilan yapılmadığının belirtildiği, mahallinde mutat vasıtalarla duyurusunun yapılmadığının anlaşıldığı, Datça Tapu Müdürlüğü'nce gönderilerek incelenen tapu kaydında söz konusu taşınmaz üzerinde sit alanı olduğuna dair herhangi bir şerhin bulunmadığı, sanığın yurtdışında da yaşadığı dikkate alındığında bu durumu bilebilecek durumda olmadığı,

böylece sanığın, bahse konu yerin 2. derece doğal sit alanı vasfında olduğunu ve burada ev yapılacağını bilmediğine ilişkin savunmasının aksine herhangi bir delilin bulunamadığı değerlendirilerek sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, Muğla İl Kültür ve Turizm Müdürlüğünün 11.04.2018 tarihli cevabi yazılarında kamu davasına konu yeri de kapsayan alanla ilgili olarak sit tescil kararının mutad vasıtalarla ilan edildiği tespit edilerek ilk derece mahkemesi hükmü kaldırılıp, sanık hakkında mahkumiyet hükmü tesis edilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Mahallinde inşaat mühendisi, çevre mühendisi ve fen bilirkişi refakatinde keşif icra edilerek, sit haritaları dava konusu yere aplike edilmek suretiyle, suça konu yerin doğal sit alanında kalıp kalmadığının tereddüte mahal vermeyecek şekilde tespiti ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,