Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/5983 K.2023/2377

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 19.07.2018 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; davacının Balıkesir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/490 esas 2018/254 karar sayılı dosyasında haksız yere yargılandığından, kamu görevinden ihraç edildiğinden, hakkında yakalama müzekkeresi çıkarıldığından bahisle, alamadığı öğretmenlik maaşının maddi, 500.000,00 TL'nin ise manevi tazminat olarak eylül 2016 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

2. Davalı vekili 29.08.2018 havale tarihli cevap dilekçesinde özetle; davacının gözaltında ve tutuklu kalmadığını, tazminat koşullarının oluşmadığını öne sürerek davanın reddini talep etmiştir.

3. Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.12.2018 tarihli ve 2018/324 Esas, 2018/390 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

4. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 08.02.2019 tarihli ve 2019/390 Esas, 2019/215 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

5.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.09.2021 tarih, 2019/37213 sayılı tebliğnamesi ile hükmün onanması talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; davacının haksız şekilde yargılanıp, kamu görevinden ihraç edilmesi nedeniyle maddi ve manevi kayıplarının bulunduğuna, beraat kararında da hakkında çıkarılan yakalama kararının kaldırılmasına karar verildiğinden 5271 sayılı Kanunun 141 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendindeki tazminat isteme koşullarının olduştuğuna; dolayısıyla kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkeme gerekçesinde "...Balıkesir Cumhuriyet Başsavcılığının 06/11/2017 tarih ve 2017/4772 Esas numaralı iddianamesiyle, davacı hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan cezalandırılması istemiyle Balıkesir 3. Ağır ceza mahkemesine kamu davasının açıldığı, Balıkesir 3. Ağır ceza mahkemesinin 17/04/2018 tarih 2017/490 esas 2018/254 karar sayılı ilamı ile, davacı hakkında yapılan yargılama sonunda CMK 223/2-e maddesi gereğince hakkında beraat kararı verildiği, verilen kararın davacının yüzüne karşı okunduğu ve kararın istinaf edilmeden 25/04/2018 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Davacı vekili tarafından 19/07/2018 tarihinde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat talebinde bulunulmuş ise de, davacının üzerine atılı suçtan dolayı kovuşturma ve soruşturma aşamasında tutuklulukta ve gözaltında geçirdiği bir sürenin bulunmadığı anlaşılmakla Davacı vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nın 141 maddesi uyarınca açılan tazminat davasının koşulları bulunmadığından davanın reddine karar vermek gerekmiştir. " denilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince verilen kararla ilgili olarak Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Tazminat davasının dayanağını oluşturan Balıkesir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/490-2018/254 sayılı ceza dava dosyası kapsamında davacının silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan yapılan yargılama sonunda davacının beraatine hükmedildiği, hükmün 25.04.2018 tarihinde kesinleştiği, davanın yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanuna tabii olduğu, süresinde açıldığı anlaşılmıştır.

Davacının söz konusu yargılamaya konu dosyada gözaltına ve tutuklu kalmadığı, hakkında yakalama müzekkeresi düzenlenmiş olduğunun; ancak müzekkerenin savunmasının alınması nedeniyle bila infaz geri istendiğinin beraat kararı içeriğinde kayıtlı olduğu; dolayısıyla davacı hakkında 5271 sayılı Kanunun 141 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendindeki tazminat isteme koşullarının gerçekleşmediği anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamış, bu nedenle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 08.02.2019 tarihli ve 2019/390 Esas, 2019/215 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,