Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/6420 K.2023/3094

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 30.06.2016 tarihli dava dilekçesinde özetle; davacı hakkında haberleşmenin gizliliğini ihlal ve terör örgütü üyeliği suçlarından İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/164254 soruşturma sayılı dosyası ile soruşturma başlatıldığını, haberleşmenin gizliliğini ihlal suçundan İstanbul 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 23.04.2016 tarih ve 2016/135 sorgu sayılı kararı ile tutuklandığını, karara itiraz edilmesine rağmen itirazın reddedildiğini, İstanbul 4. Sulh Ceza Hakimliğinin 2016/2416 değişik iş sayılı kararı ile söz konusu suçun suç tarihindeki cezasına göre tutuklama yasağı altında kalması nedeniyle tahliye edildiğini,

haksız tutuklama nedeniyle 10,000,00 TL maddi, 100,000,00 TL manevi tazminatın zararın doğduğu tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

2. Davalı vekili 21.01.2016 havale tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın süresinde açılmadığını, talep edilen tazminat miktarının fazla olduğunu ve talebin ispatlanmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

3. Mardin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.11.2016 tarihli ve 2016/25 Esas, 2016/31 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

4. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 21.02.2017 tarihli ve 2017/602 Esas, 2017/619 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.09.2021 tarihli 2019/44705 sayılı tebliğnamesi ile hükmün onanması talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz istemi; talep konusunun tutuklama koşullarının oluşmamasına, tutuklama yasağına rağmen davacının tutuklanmasına yönelik olmasına ve mercii kararına rağmen davanın reddedilmesine ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkeme gerekçesinde "Davacı ...'ın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/164254 soruşturma sayılı dosyası kapsamında İstanbul 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 2016/135 sorgu sayılı, 23/04/2016 tarihli kararı ile silahlı terör örgütüne üye olma suçundan ve haberleşmenin gizliliğini ihlal etmek suçundan tutuklanmasına karar verilmiş, İstanbul 4. Sulh Ceza Hakimliğinin 23/05/2016 tarih ve 2016/2416 değişik iş sayılı kararı ile davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan tutukluluk halinin devamına,

haberleşmenin gizliliğini ihlal suçundan ise atılı suç için TCK'nın 132/1. fıkrasında öngörülen hapis cezasının üst sınırına göre CMK'nın 100/son fıkrası dikkate alınarak tahliyesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Davacı hakkında her ne kadar İstanbul 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 2016/135 sorgu sayılı, 23/04/2016 tarihli kararı ile ilgili suç yönünden kanunda öngörülen hapis cezasının süresine göre tutuklama yasağına rağmen haberleşmenin gizliliğini ihlal etmek suçundan tutuklama kararı verilmiş ise de, aynı kararda ayrıca silahlı terör örgütüne üye olma suçundan da tutuklama kararı verilmiş olması durumu nedeniyle davacının özgürlüğünün kısıtlanması noktasında bir farklılık, bir hak kaybı, yahut yeni bir oluş meydana getirmemektedir.

Dolayısıyla CMK'nın 141 ve devamı maddelerine uygun maddi-manevi tazminat şartları oluşmadığından davanın reddine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." denilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince verilen kararla ilgili olarak, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Tazminat davasının dayanağını oluşturan İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/164254 sayılı soruşturma dosyası kapsamında davacının silahlı terör örgütüne üye olmak ve haberleşmeninin gizliliğini ihlal etmek suçlarından ayrı ayrı 23.04.2016 tarihinde tutuklanmasına karar verilip,

İstanbul 4. Sulh Ceza Hakimliğinin 2016/2614 değişik iş sayılı kararıyla 23.05.2016 tarihinde haberleşmenin gizliliğini ihlal etmek suçundan suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan yasal düzenleme gereği ön görülen ceza miktarı tutuklama yasağı altında kaldığından bu suçtan tahliyesi ile silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan tutukluluk halinin devamına karar verildiği, davacının halen atılı suçlardan yargılamasının devam ettiği, davacının tazminat konusunun 5271 sayılı Kanunun 141 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendine ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

Davacının aynı sorgu zaptı ile silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan da tutuklanmasına karar verilmesi ve haberleşmenin gizliliğini ihlal etmek suçundan tahliye edilmesine rağmen ilgili suçtan tutukluluk halinin devam ettiği; dolayısıyla herhangi bir zarar meydana gelmediği anlaşıldığından yazılı şeklinde davanın reddine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 21.02.2017 tarihli ve 2017/602 Esas, 2017/619 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Mardin 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,