Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/678 K.2024/6851

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılanlar vekili ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1,62/1, 58/6. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; süre tutum dilekçesi ile kararın temyiz edilmesi istemine ilişkindir.

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; asli kusurlu sanık hakkında az ceza verildiğine, yaya geçidinde geçen Emete Yay’a çarpması sonucu ölümüne sebebiyet verdiği trafik kazasında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri; taksirli suçlarda tekerrür hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede.

03.12.2015 günü saat 15:50 civarında şüpheli sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı kamyonet ile Gerze ilçesi istikametinden Sinop ili istikametine seyir halinde seyir halinde iken km 17+800'de bulunan kavşağa geldiğinde önündeki aracı sollamaya geçtiğinde gidiş istikametine göre sol taraftan yola girip yaya geçidi üzerinden karşıya geçmeye çalışan yaya ...'a aracının sağ ön yan kısmıyla çarpması neticesinde yayanın ölümüyle sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde,

kaza tespit tutanağında: bu kazanın oluşumunda sürücü ...’ın 2918 sayılı KTK’nın 74.maddesi uyarınca yaya geçitlerine yaklaşırken aracını yavaşlatmamak ve yaya geçidinde bulunan kişilere ilk geçiş hakkını vermemek kuralını ihlal ettiğinin belirtildiği,

soruşturma aşamasında alınan Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 12.01.2016 tarihli adli raporunda: şüpheli sürücü ... yönetimindeki kamyonet ile yerleşim yeri dışı yolda seyir halinde iken yol kenarında bulunan trafik uyarı levhalarını dikkate alıp seyrini mahal şartlarına göre ayarlamadığı,öndeki aracı yaya geçidine yakın mesafeden sollamaya geçtiği,sollamasını takiben yaya geçidi üzerinden geçmekte olan yayayı zamanında farketmediği,yayaya çarpmadan evvel etkili fren ve direksiyon tedbirine başvurmadığı olayda dikkatsiz ve özensiz davrandığından asli kusurlu olduğunun mütalaa edildiği,

mahkemece keşfe binaen trafik bilirkişisinden alınan 29.04.2016 havale tarihli bilirkişi raporunda: sürücü ...'ın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 84. Maddesinde yer alan sürücü kusurlarından sayılan ve trafik kazalarına sebebiyet verdiği belirlenen kural ve ihlallerinden izahatı yapılan 52/1-B (sürücüler kavşaklara yaklaşırken dönemeçlyere girerken, tepe üstlerine yaklaşırken, dönemeçli yollarda ilerlerken yaya geçitlerine ve hemzemin geçitlerine tünüllere, dar köprü ve menfezlere yaklaşırken yapım ve onarım alanlarına girerken hızlarını azaltmak zorundadırlar) kuralını ihlal ettiği,

yaya ...'ın kural ihlali yapmadığı kanatine varıldığının belirtildiği, Yerel Mahkemece, dosya kapsamında kaza tespit tutanağı, adli tıp raporu ve bilirkişi raporu doğrultusund olay tarihinde sanığın kusurlu hareketi sonucu meydana gelen trafik kazasında ölen ...'ın ölümüyle sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde sanığın asli kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin, katılanlar vekilinin ve o yer Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1. Tam kusurlu olarak bir kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesi gereği iki yıldan altı yıla kadar hapis cezası tayin ve takdir etmek durumunda olan İlk Derece Mahkemesince, alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak, hak, adalet ve nasafet kuralları ile dava dosyası içeriğine uygun bir ceza hükmedilmesi yerine orantılılık ilkesine aykırı biçimde temel cezanın 2 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle sanığa az ceza tayin edilmesi,

2. 5237 sayılı Kanun'un 50/4.maddesi gereğince, taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezasının uzun süreli de olsa, diğer koşulların varlığı halinde adli para cezasına çevrilebileceği, 5237 sayılı Kanun'un 50.maddesinin, sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında '"sanık hakkında kasıtlı suçlardan mahkumiyetinin bulunması dikkate alındığınca koşulları oluşmadığından' şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile TCK'nın 50.maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

3. 5237 sayılı Kanunun 58/4.fıkrasında, “kasıtlı suçlarla taksirli suçlar ve sırf askerî suçlarla diğer suçlar arasında tekerrür hükmü uygulanmaz” hükmüne yer verildiği, sanığın tekerrüre esas alınan sabıkası ve diğer sabıkalarının kasıtlı suçlara ilişkin olduğu dolayısıyla kasıtlı suçun taksirli suçta tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, hükmolunan cezanın yazılı şekilde mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Sinop 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılanlar vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,