Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/7229 K.2024/289

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine verilen Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 24.06.2019 tarihli ve 2019/870 Esas 2019/1252 Karar sayılı kararının davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 58.800 TL olduğu; silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 09.08.2016-11.08.2016 tarihleri arasında 2 gün gözaltında kalan davacı tarafından 500 TL maddi ve 100.000 TL manevi tazminat istemli açılan davanın yapılan yargılaması neticesinde İlk Derece Mahkemesince davacının maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 300 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline hükmedilmesi üzerine hükmün yalnızca davalı vekilince istinaf edilmesi neticesinde Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği,

davacının hükmü istinaf etmemesi nedeniyle davacı yönünden reddedilen tazminat miktarının 300 TL olduğu gözetilerek hükmün davacı açısından kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42 nci maddesi ile değişik 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen temyiz sınırı ile reddedilen tazminat miktarına göre davacı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 298 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Rize Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE