Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/7231 K.2024/13

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Davacı 05.04.2018 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; "FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyeliği suçundan 09.09.2016 tarihinde gözaltına alınıp 10.09.2016 tarihinde adli kontrol tedbiri uygulanarak serbest bırakıldığını, yapılan yargılama üzerine beraat ettiğini, haksız koruma tedbiri nedeniyle 17.500 TL maddi, 650.000TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini" talep etmiştir.

2.Davalı vekili 24.04.2018 tarihli cevap dilekçesinde özetle; " davanın süresinde açılmadığını, tazminat talebinin yasal dayanaktan yoksun olduğunu, davanın reddi gerektiğini" beyan etmiştir.

3. Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.02.2019 tarihli ve 2018/92 Esas 2019/197 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4.Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 20.05.2019 tarihli ve 2019/956 Esas 2019/1114 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı asil ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

5.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 07.10.2021 tarihli, davacının temyiz isteminin esastan reddi görüşünü içerir tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacının temyiz istemi; hukuka aykırı karar verildiğine, el konulan ve iade edilmeyen telefon ve bilgisayara nedeniyle meydana gelen zararının maddi tazminata dahil edilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince; silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan 09.09.2016 günü yakalanarak gözaltına alındığı, akabinde 10.09.2016 tarihinde yurtdışı çıkış yasağı şeklinde adli kontrol tedbiri uygulanarak salıverildiği, Trabzon 3. Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonunda 06.12.2017 tarihli ve 2017/35 Esas, 2017/53 Karar sayılı kararla beraat ettiği, iş bu kararın 14.12.2017 tarihinde kesinleştiği, kesinleşme şerhinin 05.02.2018 tarihinde tanzim edildiği, davacının gözaltında geçirdiği sürelerin başka bir cezasından mahsup edilmediği, davacının 48 yaşında, evli, işsiz olduğu, herhangi bir gelirinin bulunmadığı,

davacının gözaltında kalması nedeniyle maddi kazanç kaybına uğradığı anlaşıldığından ve bu hususta düzenlenen bilirkişi raporu nazara alındığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 78,50 TL maddi ve 200,00 TL manevi tazminatın davalı hazineden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince; hukuka aykırı koruma tedbiri uygulanması sebebiyle açılan maddi ve manevi tazminat davasında; yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, davacı ve davalı vekili tarafından ileri sürülen ve re'sen dikkate alınan esasa ilişkin tüm delillerin hukuka uygun yöntemlerle toplandığı, toplanan deliller ile davacı ve davalı Hazine vekilinin beyan ve iddialarının gerekçeli kararda tartışıldığı, vicdani kanının dosyadaki belgeler ile toplanan delillere uyumlu olduğu, mahkemece verilen hükmün kesin delillere dayandırıldığı anlaşılmakla;

ilk derece mahkemesince davacının manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile davacı yararına takdiren 200 TL manevi tazminata hükmedilmesinde yasaya ve usule aykırılık görülmediği, ancak; davacının gözaltında kaldığı 2 günlük süre için 86,74 TL maddi tazminata hükmedilmesi gerekirken hesap hatası yapılarak 78,50 TL maddi tazminata hükmedilmesinin kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle hüküm fıkrasının "1" numaralı bendinde yer alan "kısmen kabulü ile" ibaresinden sonra gelen "78,50 TL" ibaresinin hükümden çıkartılması, yerine "86,74 TL" ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilerek,

diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükme yönelik davacı ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin dayanağı olan Trabzon 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/35 Esas, 2017/53 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütü üye olma suçundan 09.09.2016 günü yakalanarak gözaltına alındığı, 10.09.2016 tarihinde yurtdışı çıkış yasağı şeklinde adli kontrol tedbiri uygulanarak serbest bırakıldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 14.12.2017 tarihinde kesinleştiği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmıştır.

Davacının Temyiz İstemi Yönünden; 1.Davacının 09.09.2016 günü yakalanarak gözaltına alındığı,10.09.2016 tarihinde serbest bırakıldığı anlaşılmakla; maddi tazminatın 1 gün üzerinden hesaplama yapılarak hükmedilmesi gerekirken 2 gün süre üzerinden hesaplama yapılarak fazla maddi tazminata hükmedilmesi temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Davacının dava dilekçesinde, temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü el konulan ve iade edilmeyen telefon ve bilgisayara nedeniyle meydana gelen zarara ilişkin tazminat talebinde bulunmadığının anlaşılması karşısında bu hususa ilişkin temyiz nedeni yerinde görülmemiştir.

3. Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, gözaltına alınmasına neden olan olayın cereyan tarzı, gözaltı süresi, tazminat davasının kesinleştiği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle, 1 gün göz altı süresi bulunan davacı için hakkaniyet ölçüsünü aşmayacak bir şekilde, hak ve nesafet kurallarına uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespit edildiği anlaşıldığından davacı hakkında hükmedilen manevi tazminat miktarında isabetsizlik görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 20.05.2019 tarihli ve 2019/956 Esas 2019/1114 Karar sayılı kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,