Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/7547 K.2023/1554

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 14.03.2017 tarihli dava dilekçesinde özetle; davacının örgüte üye olma, uyuşturucu veya uyarıca madde ticareti yapma veya sağlama suçlarından 04.06.2009-06.06.2009 tarihleri arasında gözaltında kaldığını, 06.06.2009 tarihinde ... 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/26 sorgu zaptı numarası ile tutuklandığını, 19.04.2013 tarihinde tahliye olduğunu, ... 6. Ağır Ceza Mahkemesi 2016/49 essa, 2016/394 karar sayılı kararı ile 23.12.2016 tarihinde üzerine atılı suçlardan beraat ettiğini, kararın da 02.01.2017 tarihinde kesinleştiğini, bu suretle davacının haksız tutuklu ve gözaltında kaldığı süreler nedeniyle 150.000,00 TL maddi, 500.000,00 TL manevi tazminatın 04.06.2009 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte ödenmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili 15.05.2017 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın yasal sürede ve yetkili mahkemede açılıp açılmadığının incelenmesi gerektiğini, dava dilekçesinin reddini talep ettiklerini, talep edilen manevi tazminatın fahiş olduğunu ve devletin tutuklamada kusuru olmadığından maddi ve manevi tazminat isteminin yersiz olduğunu beyan etmiştir.

3. ... 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.11.2017 tarihli ve 2017/79 Esas, 2017/241 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 08.04.2019 tarihli ve 2018/493 Esas, 2019/1421 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

5.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 10.10.2021 tarihli tebliğnamesi ile davacı lehine hükmedilen tazminatın eksik olduğu gerekçesi ile hükmün bozulmasını talep etmiştir.

IV. GEREKÇE

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 348 inci maddesinin birinci fıkrasındaki "İstinaf dilekçesi kendisine tebliğ edilen taraf, başvurma hakkı bulunmasa veya başvuru süresini geçirmiş olsa bile, vereceği cevap dilekçesi ile istinaf yoluna başvurabilir." şeklindeki düzenleme göz önünde bulundurulduğunda, davalı vekilinin istinaf dilekçesinin davacı vekiline 03.01.2018 tarihinde tebliği üzerine davacı vekilinin 04.01.2018 tarihinde vermiş olduğu cevap dilekçesinde hükmün davacı lehine bozulmasını talep ettiği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince yalnızca davalı vekilinin istinaf talebi yönünden değerlendirme yapılarak istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedilmesi kanuna aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 08.04.2019 tarihli ve 2018/493 Esas, 2019/1421 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,