Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/7781 K.2023/1403

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı 20.04.2018 tarihli dava dilekçesinde özetle. "Bilişim Sistemleri Banka veya Kredi Kurumlarının ...

Olarak Kullanılması Suretiyle Yarar Sağlamak suçundan dolayı hakkında yapılan yargılama neticesinde mahkumiyet kararı verildiğini, hükmün kesinleşmesi neticesinde 15.04.2015 tarihinde hükmün infazına başlandığını, 02.03.2017 tarihinde cezaevinden tahliye olduğunu ve koşullu salıverme tarihi olan 20.05.2017 tarihine kadar denetimli serbestlikte geçirerek infazın tamamlandığını, ancak kanun yararına bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda ...

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.03.2018 tarih 2018/45 esas 2018/177 karar sayılı kararı ile beraat kararı verildiği ve kararın 04.04.2018 tarihinde kesinleştiğini belirterek 440.000,00 TL maddi ve 1.000.000,00 TL manevi tazminatın infaz tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini" talep etmiştir.

2. Davalı vekili 21.05.2018 tarihli cevap dilekçesinde özetle; " davanın süresinde açılmadığını, tazminat talebinin yasal dayanaktan yoksun olduğunu, talep edilen tazminat miktarlarının yüksek olduğunu, davanın reddi gerektiğini" beyan etmiştir.

3. ... 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.12.2018 tarihli ve 2018/246 Esas 2018/654 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 16.07.2019 tarihli ve 2019/1200 Esas 2019/2560 Karar sayılı kararı ile düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 20.10.2021 tarihli, davalı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz istemi; davanın süresinde açılmadığına, dava şartlarının oluşmadığına, hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının fazla olduğuna, faiz başlangıç tarihinin hatalı olduğuna ve davanın kısmen kabul edilmesi nedenyle davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince; davacının 15.04.2015 tarihinde hükmün infazı için tutuklandığı, 20.05.2017 tarihinde infazın durdurulduğu, kanun yararına bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda ...

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.03.2018 tarih 2018/45 esas 2018/177 karar sayılı kararı ile beraat kararı verildiği ve kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği, bu durumda davacının 15.04.2015 tarihi ila 20.05.2017 tarihi arasında tutuklu kaldığı ve davacı hakkında beraat kararı verilmesine rağmen kendisini vekil ile temsil ettiren davacı lehine vekalet ücreti takdir edilmediği anlaşılmakla, davacının maddi tazminat talebinin kısmen kabul, kısmen reddi ile.

33.134,73 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminatın talep de dikkate alınarak 16.04.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince. 29.05.1957 tarih ve 4-16 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, vekalet ücreti, yargılama giderleri kapsamında olduğu, bu hakkın asıl davadan bağımsız olarak dava konusu yapılamayacağı ancak ait olduğu davada hüküm altına alınması gereken ve ilgili davada yasa yoluyla incelenebilecek haklardan olduğu,

ödenen vekalet ücretinin maddi tazminata dahil edilemeyeceği halde, yazılı şekilde 2.180 TL vekalet ücretinin de maddi tazminata dahil edilmesinin hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle 5271 sayılı CMK'nın 303 ve 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddeleri gereğince yeniden duruşma yapılmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, istinafa konu kararın;

gerekçe ve hükümdeki maddi tazminat miktarına ilişkin "33.134,73 TL" ibaresinin "30.954,73- TL" olarak düzeltilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan kararın, CMK'nın 303 ve 280/1-a maddeleri ile HMK'nın 353.m/1-b-2. maddesi uyarınca düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin dayanağı olan ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.03.2018 tarih 2018/45 esas 2018/177 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan yapılan yargılama neticesinde ...

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2014 tarih 2012/582 Esas 2014/473 Karar sayılı kararı ile davacının 4 yıl hapis ve 1.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün temyiz edilmemesi üzerine 24.03.2015 tarihinde kesinleştiği, ...

Bakanlığı Ceza işleri Genel Müdürlüğünün 05.02.2017 tarih ve 2016/11488 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.01.2017 tarihli ihbarnamesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 07.12.2017 tarih 2017/1438 Esas 2017/13921 Karar sayılı incelemesinde kanun yararına bozma istemi yerinde görülerek hükmün bozulmasına karar verildiği, bozma sonrası yapılan yargılama neticesinde ...

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.03.2018 tarih 2018/45 Esas 2018/177 Karar sayılı kararıyla davacının atılı suçtan beraatine karar verildiği, hükmün temyiz edilmeden 04.04.2018 tarihinde kesinleştiği, bu suretle davacının 15.04.2015 tarihinde gözaltına alındığı, 16.04.2015 tarihinde hükmün infazı için tutuklandığı, ...

İnfaz Hakimliğinin 28.02.2017 tarih ve 2017/72 Esas 2017/70 Karar sayılı kararıyla davacının tahliyesine, cezasının koşullu salıverme tarihi olan 20.05.2017 tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilmesi üzerine davacının 01.03.2017 tarihinde tahliye edildiği, ...

10. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2017 tarihli kararıyla davacının 20.05.2017 tarihinden itibaren koşullu salıverilmesine karar verildiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmıştır.

1. Davalı vekilinin davanın süresinde açılmadığına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde; 5271 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin birinci fıkrasındaki düzenlemeye göre; karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç aylık ve her hâlde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıllık hak düşürücü süre içerisinde davanın açılması gerektiği, somut olayda; tazminata esas ceza davasındaki beraat hükmünün 04.04.2018 tarihinde kesinleştiği, davanın ise 20.04.2018 tarihinde açıldığı anlaşılmakla; davalı vekilinin süresi içerisinde davanın açılmadığına yönelik temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

2. Davalı vekilinin dava şartlarının oluşmadığına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Tazminat talebinin dayanağı olan ceza dava dosyasında beraat etmiş olması nedeniyle davacı lehine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 141. ve devamı maddelerine göre, maddi ve manevi tazminat hakkı bulunduğundan, davalı vekilinin, davacının tazminat talebinin reddi gerektiğine yönelik temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

3. Davalı vekilinin hükmedilen maddi ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Dava dosyası incelendiğinde; davacının 16.04.2015 tarihinde hükmün infazı için tutuklandığı, ... İnfaz Hakimliğinin 28.02.2017 tarih ve 2017/72 Esas 2017/70 Karar sayılı kararıyla davacının tahliyesine, cezasının koşullu salıverme tarihi olan 20.05.2017 tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilmesi üzerine davacının cezaevinden 01.03.2017 tarihinde tahliye edildiği anlaşılmakla; davacının 15.04.2015- 20.05.2017 tarihi arasında tutuklu kaldığı kabul edilerek fazla maddi tazminata hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

4. Davalı vekilinin hükmedilen manevi ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmedilmesi temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

5. Davalı vekilinin hükmedilen manevi ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Davacının talebi de gözetilerek hükmedilen tazminat miktarlarına zarar doğum tarihi olan tutuklama tarihinden itibaren faiz işletilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

6. Davalı vekilinin hükmedilen vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.03.2007 gün ve 2 Esas, 63 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davalarında, ancak davanın tamamen reddi halinde davalı lehine vekalet ücretine hükmolunabileceğinden, davanın kısmen kabulü halinde davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi hukuka aykırı bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 16.07.2019 tarihli ve 2019/1200 Esas 2019/2560 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ... 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,