Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/8164 K.2023/1765

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 17.01.2019 tarihli dava dilekçesinde özetle; "müvekkilinin uyuşturucu madde ticareti suçundan 03.04.2017 tarihinde gözaltına alındığını, 26.10.2018 tarihinde tahliye olduğunu,yapılan yargılama neticesinde ceza aldığını, karara karşı istinaf başvurusu yapıldığını, ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza dairesinin 2018/45 Esas ve 2018/56 karar sayalı kararı ile hükmün bozularak davacının beraatine karar verildiğini belirterek, haksız tutuklama nedeniyle 40.000 TL maddi ve 40.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini " talep etmiştir.

2. Davalı vekili 06.03.2019 tarihli cevap dilekçesinde özetle; "davanın süresinde açılıp açılmadığının tespitinin gerektiği tazminat talebinin yasal dayanaktan yoksun olduğunu, talep edilen tazminat miktarlarının yüksek olduğunu, davanın reddi gerektiğini" beyan etmiştir.

3. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.04.2019 tarihli ve 2019/30 Esas 2019/246 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 05.12.2019 tarihli ve 2019/1515 Esas 2019/1534 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 21.10.2021 tarihli, davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi görüşünü içerir tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı ve vekilinin temyiz istemi; davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince; ... E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Müdürlüğünün 22.02.2019 tarihli yazısından anlaşıldığı üzere, davacının ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.09.2018 gün ve 2017/423 esas 2018/348 karar sayılı hüküm özetine ait ... 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 03.04.2017 gün ve 2017/307 sorgu sayılı tevkif müzekkeresinin hiç infaz görmediğinin bildirildiği, bu nedenle Mahkememizce yapılan yargılama sonucunda, davacının CMK'nın 141. maddesi kapsamında tazminat isteme koşullarının oluşmadığı, davacının tutuklama müzekkeresinin infaz görmediği anlaşılmakla, davacının maddi ve manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince; hüküm tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 694 sayılı KHK'nın 144. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 142/9. maddesine göre, tazminat davaları nedeniyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesaplanan nispî avukatlık ücreti ödeneceği ancak ödenecek miktarın Tarifede sulh ceza hâkimliklerinde takip edilen işler için belirlenen maktu ücretten az, ağır ceza mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen maktu ücretten fazla olamayacağı dikkate alınarak davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde davalı hazine lehine 1.056 TL olarak eksik vekalet ücretine hükmedilmesi, istinaf eden tarafın sıfatı dikkate alınarak düzeltilerek esastan red veya bozma nedeni yapılmamıştır.

Yukarıda belirtilen husus dışında mahkemenin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, kovuşturma sonucuna uygun olarak tazminat talebinin reddine yönelik oluşan kanaat ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından istinaf başvurusunda bulunan davacı ve vekilinin istinaf talebi yerinde görülmemiş olmakla, 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin dayanağı olan ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/423 Esas 2018/348 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 03.04.2017 tarihinde tutuklanmasına, 26.10.2018 tarihinde tahliyesi karar verildiği, yapılan yargılama neticesinde beraatine karar verildiği ve hükmün 21.11.2018 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmıştır.

Davacı ve vekilinin temyiz istemi yönünden;

Somut olayda; davacının ... 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 03.04.2017 tarih, 2017/307 sorgu numaralı kararıyla uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan tutuklanmasına karar verildiği, yapılan yargılama sonunda davacının netice itibariyle 12 yıl 6 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine hükmedildiği, hükmün istinaf edilmesi üzerine ...

Bölge Adliye Mahkemesinin 26.10.2018 tarihli 2018/745 Esas, 2018/56 Karar sayılı ilamıyla davacının beraatine ve bi hakkın tahliyesine karar verildiği, ...

E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 22.02.2019 tarihli yazı cevabında göre davacıya ait yukarıda belirtilen tutuklama müzekkeresinin hiç infaz görmediği bu itibarla CMK'nın 141. maddesi kapsamında tazminat isteme koşullarının oluşmadığı anlaşılması karşısında; ilk derece mahkemesince davanın reddine ilişkin verilen hükmün davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 05.12.2019 tarihli ve 2019/1515 Esas 2019/1534 Karar sayılı kararında davacı ve vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,