Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/8455 K.2025/9117

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne karşı sanık müdafii, ilk derece cumhuriyet savcısı tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince mahkumiyet hükmü kaldırılarak duruşma açılmaksızın 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a bendi delaletiyle aynı Kanunun 303/1-a bendi uyarınca beraat kararı verilmiş ise de;

anılan Kanun hükmünün delil değerlendirilmesi yapılmaksızın derhal beraat kararı verilebilecek hallerde uygulanabileceği, sanık hakkındaki mahkumiyet hükmü bakımından ise 5271 sayılı Kanun'un 280/1-g bendi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin ikinci fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekili temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda verilen 16.12.2019 tarihli, 2018/2094 Esas, 2019/4699 Karar sayılı kararının açıklanan nedenle sair yönleri incelenmeksizin 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,