Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/8563 K.2025/9241

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 17.05.2022 gün ve 2020/248 Esas, 2022/359 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere.

5271 sayılı Kanunun 280/1-(a) bendinde, ''İlk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, 303 üncü maddenin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e), (f), (g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde "hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine'' duruşma açılmasına gerek olmadan karar verilebileceğinin düzenlenmiş olduğu,

somut olayda ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne karşı sanık tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu, 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a maddesi delaletiyle 303/1-a maddesi uyarınca tespit edilen hukuka aykırılığın yeniden duruşma açılmaksızın düzeltilmesinin mümkün olduğu gerekçesi ile "Olay tarihinde Menderes ilçesi ... Mahallesi ...

Kavşağı mevkiinde yol yapım çalışması nedeniyle trafiğe kapalı olan yolda sevk ve idaresindeki aracı ile geri manevra yapan sanığın ölen ...'a çarptığın iddia edildiği olayda, sanığın aşamalardan beri istikrar teşkil eden savunmasında üzerine atılı suçu kabul etmemiş olması, sanığın kamyonuyla ölene çarptığını gören herhangi bir tanık beyanı veya kamera kaydı görüntüsünün olmadığı gibi, tüm dava dosyasından sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin açık ve net bir şekilde anlaşılamadığı dikkate alındığında sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin şüpheli bir hal aldığı,

şüphenin de sanık lehine yorumlanması gerekliliğinin evrensel hukuk kuralı olduğu dikkate alındığında sanığın beraati yerine mahkumiyetine ilişkin hüküm kurulması kanuna aykırı olmakla..." şeklindeki gerekçe ile istinaf başvurusunun kabulüne ve istinaf yoluna başvurulan kararın tamamının kaldırılması ile "Sanığın üzerine atılı taksirle ölüme neden olma suçunu işlediğinin sabit olmaması nedeniyle sanığın atılı suçtan CMK' nın 223/2 (e) maddesi gereğince BERAATİNE," karar verildiği,

5271 sayılı CMK'nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda taksirle öldürme suçundan ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmünün kaldırılarak beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14.Ceza Dairesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda verilen 22.03.2019 tarihli, 2018/276 Esas, 2019/1217 Karar sayılı kararının açıklanan nedenle sair yönleri incelenmeksizin 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,