Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/8792 K.2025/4704

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ,katılanlar vekili, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/1, 53/6 ve 63.maddeleri gereğince 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, 1 yıl süreyle ehliyetinin geri alınmasına ve mahsubuna karar verilmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafii, katılanlar vekili ile mahalli Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı CMK'nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6 ve 63.maddeleri gereğince 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 2 yıl süreyle ehliyetinin geri alınmasına ve mahsubuna karar verilmiş ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık müdafinin temyiz sebepleri; sanığın bir kişinin ölümüne neden olma suçundan cezalandırılması gerektiğine ve bilinçli taksir koşullarının oluşmadığına ilişkindir.

B.Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; suç vasfının hatalı olduğuna, ceza miktarının az olduğuna ve re'sen gözetilecek sebeplere ilişkindir.

C.Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri; sanık hakkında taksirle bir kişinin ölümüne neden olma suçundan eylemine uyan TCK'nın 85/1 maddesi gereğince hüküm kurulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede.

07.11.2017 günü saat 03.00 sıralarında 1.28 promil alkollü vaziyette olan sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahal dışı, 90 km/s hız sınırının bulunduğu, aydınlatmanın mevcut olmadığı, iki yönlü, tehlikeli virajlı ve eğimli yolda seyir halindeyken, direksiyon hakimiyetini kaybedip yolun solundan yoldan çıkarak takla atması neticesinde otomobilde yolcu olarak bulunan ...'in öldüğü,

...'un ise hayati tehlike geçirecek, basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek ve vücudunda 4.derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda, hükme esas alınan kaza tespit tutanağı, soruşturma aşamasında tanzim edilen bilirkişi raporu ile keşfe binaen tanzim edilen bilirkişi raporunda; sanığın alkollü vaziyette araç kullanması ile aracın hızını yol durumuna göre ayarlamaması sebebiyle asli ve tam kusurlu olduğu belirtildiği anlaşılmakla, mahkemece asli ve tam kusurlu kabul edilen sanık hakkında bilinçli taksirle öldürme suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, mahalli Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii ile katılanlar vekilinin istinaf başvuruları üzerine duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmemiş; ancak orantılılık ilkesine aykırı biçimde temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılmadan belirlenmesi sebebiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE ve KARAR

5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. maddesinde düzenlenen uzlaşma kurumu şikayet kurumundan farklı olup şikayet bir soruşturma ve kovuşturma şartı iken, uzlaşma taraflar arasındaki uyuşmazlığın yargılama faaliyeti dışında çözümünün sağlandığı alternatif bir uyuşmazlıklık yöntemi olmakla birlikte TCK’nın 85/1. fıkrasındaki taksirle öldürme suçu ile bu suçun nitelikli halinin düzenlendiği TCK’nın 85/2. fıkrasındaki suçun uzlaşmaya tabi olmayıp, TCK’nın 85/2.maddesindeki suçun bölünmesi de mümkün olmadığı dikkate alındığında,

mahkemece nitelikli şekilde yaralanan ... ile sanık arasında uzlaşma gerçekleştiğinden bahisle suçun bölünmesinin mümkün olmadığı gözetilerek, sanık hakkında bilinçli taksirle bir kişinin ölümü ile bir kişinin yaralanmasından sorumlu tutulup TCK'nın 85/2.maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verildiği ve bu hususun gerekçeli kararda tartışıldığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların mahkemenin inanç ve takdirine göre doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararında sanık müdafii, katılanlar vekili ile bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,