Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/9243 K.2024/7905

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince; davacının haksız gözaltı, tutuklama nedeniyle 1.000.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden faizine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacının temyiz istemi; hakim olarak görev yapmakta iken usule uygun olmayan soruşturma ile darbeye teşebbüs suçundan tutuklandığı ve hakkında takipsizlik kararı verildiğini, söz konusu eylemlerin hukuka aykırı olup Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi 6., Anayasa 19., 36. ve 5271 sayılı CMK 141 ve 142 maddeleri, 2802 sayılı kanun ve tazminat hukukuna ilişkin yasal mevzuat gereğince idarenin tazminat sorumluluğunun bulunduğunu, örgüt üyeliği suçundan iddianame düzenlendiğini, hakim ve savcıların kanundaki güvencelerinin yok sayıldığını ve mesleğinin elinden alındığını,

haksız soruşturma başlaması ve tutuklanmış olması kendisi ve ailesi üzerinde telafisi olmayan zararlar meydan getirdiğini, haksız gözaltı, el koyma kararı, masumiyet karinesinin ihlali nedeniyle tazminat talebinin kabul edilmesi gerektiğini, belirtmiştir.

III. DAVA KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/10378 sayılı soruşturma dosyasında davacının anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etmek, silahlı terör örgütüne üye olma suçlarından 17.07.2016 tarihinde gözaltına alındığını,19.07.2016 tarihinde adli kontrol kararı ile serbest bırakıldığı, yapılan itiraz ile 20.07.2016 tarihinde ayrı ayrı tutuklandığı,

06.06.2017 tarihinde anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etmek suçundan davacı hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilerek bu suçtan 06.06.2017 tarihinde tahliyesine karar verildiği,kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın 28.06.2017 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacı asile tebliğ edilmediği, davanın 5271 sayılı kanuna tabi olduğu, silahlı terör örgütüne üye olma suçundan Gaziantep 2.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2017/90 Esas, 2018/95 Karar sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verildiği,

aynı soruşturma kapsamında Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2017/10378 soruturma sayılı dosyası kapsamında anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçundan dolayı ek kovuşturmaya yer olmadığına kararı verildiği, dolayısıyla aynı soruşturmadan 2 farklı suçtan dolayı göz altı ve tutukluluk süresi bulunsa da, suçlardan birisinden mahkumiyet almış olduğundan, 5271 sayılı CMK 141 ve devamı maddeleri gereğince yasal koşulları oluşmayan davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

5271 sayılı Kanun'un 142/9 maddesi uyarınca, tazminat davaları nedeniyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesaplanan nisbî avukatlık ücreti ödeneceği, ancak, ödenecek miktarın tarifede sulh ceza hâkimliklerinde takip edilen işler için belirlenen maktu ücretten az, ağır ceza mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen maktu ücretten fazla olamayacağı, davalı lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin Ağır Ceza Mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken eksik vekalet ücretine hükmedilmesi temyiz eden sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, incelenen dosya kapsamına göre delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, tazminat talebinin reddi yönünde verilen kararın dosya kapsamına uygun bulunduğu anlaşılmakla, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,