Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/9862 K.2023/3272

Davanın niteliğine göre, davacı vekilinin duruşmalı inceleme isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede gereği düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 28.03.2019 tarihli dava dilekçesinde özetle; " müvekkilinin göçmen kaçakçılığı yapma suçundan 26.02.2016 tarihinde tutuklandığını, 22.04.2016 tarihinde tahliye edildiğini, yargılama sonucunda beraatine karar verildiğini belirterek, haksız tutuklama tedbiri nedeniyle 50.000 TL maddi, 50.000 TL manevi tazminatın tahliye tarihten tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini" talep etmiştir.

2. Davalı vekili 04.07.2019 tarihli cevap dilekçesinde özetle; "davanın süresinde açılmadığını, tazminat talebinin yasal dayanaktan yoksun olduğunu, davanın reddi gerektiğini" beyan etmiştir.

3. Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.07.2019 tarihli ve 2019/222 Esas 2019/129 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 10.06.2020 tarihli ve 2019/5134 Esas 2020/1216 Karar sayılı kararı ile düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 28.11.2021 tarihli, davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının düşük olduğuna ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince; davaya konu Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/304 E.-2018/641 K. sayılı dava dosyasının evrakları temin edilerek yapılan incelemede; sanıklar ....., ...'nun göçmen kaçakçılığı suçundan cezalandırılmaları istemi ile Kuşadası Cumhuriyet Başsavcılığınca Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, yargılama esnasında sanık ...'nun 26.02.2016 tarihinde tutuklandığı, 22.04.2016 tarihinde tahliye edildiği, ardından 17.05.2018 tarihli celsede sanık hakkında mahkemece beraat kararı verildiği,

verilen kararın 31.10.2018 tarihinde kesinleştiği, tutuklu kaldığı süre için iş ve güç kaybından dolayı doğabilecek maddi zararın mahkemece hesaplanarak davacının tazminat davasının kısmen kabulü ile 2.471,881 TL maddi ve 5.000 TL manevi tazminatın tahliye tarihi olan 22.04.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya dair taleplerin reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince; Mahkemec fazla manevi tazminata hükmolunmasının hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle hüküm fıkrasının; manevi tazminata ilişkin (1) nolu bendin ikinci paragrafında yazılı "5.000 TL" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine "4.000 TL" ibaresinin getirilmesi suretiyle istinaf başvurusularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin dayanağı olan Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/304 Esas 2018/641 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının göçmen kaçakçılığı yapma suçundan 26.02.2016 - 22.04.2016 tarihleri arasında 1 ay 26 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 31.10.2018 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmıştır.

Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden 1. Tutuklandığı dönem içerisindeki maddi zararını ücret bordrosu, vergi kaydı, gelir vergisi beyannamesi gibi itibar edilebilecek bir belgeyle ispatlayamayan davacıya tutuklu kaldığı dönemde 16 yaşından büyükler için geçerli net asgari ücret üzerinden hesaplanan miktarın maddi tazminat kapsamında davacıya ödenmesine karar verilmesinde ve cezaevi harcalamalarının koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davasında maddi zarar kapsamında değerlendirilmemesinde hukuka ayrılık bulunmamıştır.

2. Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, gözaltına alınmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutukluluk süresi, tazminat davasının kesinleştiği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle, hakkaniyet ölçüsünü aşmayacak bir şekilde, hak ve nesafet kurallarına uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespit edildiği anlaşıldığından davacı hakkında hükmedilen manevi tazminat miktarında isabetsizlik görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 10.06.2020 tarihli ve 2019/5134 Esas 2020/1216 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,