Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/10037 K.2023/1369

Davacı hakkında dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 04.05.2016 tarihli dava dilekçesinde özetle; kepçe operatörü olan müvekkilinin kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 26.07.2013 tarihinde gözaltına alındığını, 27.07.2013 tarihinde tutuklandığını, 07.02.2014 tarihinde tahliye edildiğini ve yapılan yargılama ile beraat ettiğini, haksız tutuklama nedeniyle 40.000,00 TL maddi ve 40.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

2. Davalı vekili 13.05.2016 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın hak düşürücü süresi içinde açılmadığından reddi gerektiğini, davacının maddi tazminat talebini belgelendirmesi gerektiğini, davacının dava dilekçesinde soyut nedenlere dayandırdığını, davacının sosyal ekonomik durumunun araştırılması gerektiğini, talep edilen tazminat miktarlarının fazla olduğunu, öne sürmüştür. 3....

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.06.2016 tarihli ve 2016/82 Esas, 2016/105 Karar sayılı kararı ile; tazminat talebinin kısmen kabulü ile 11.711,88 TL maddi, 8.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. 4.... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.06.2016 tarihli ve 2016/82 Esas, 2016/105 Karar sayılı kararının davalı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay

12. Ceza Dairesinin 28.03.2022 tarihli ve 2020/12452 Esas, 2022/2371 Karar sayılı kararı ile davacıya hükmedilen manevi tazminat miktarının eksik olduğunu ancak temyiz eden sıfatına göre bozma nedeni yapılmadığını, davacının tutuklandığı tarihine kadar (4-a) sigortalı olarak çalıştığının anlaşıldığı dikkate alındığında, davacının tutuklandığında nerede çalıştığı araştırılarak, tutuklama süresine ilişkin olarak maaşının ödenip ödenmediği ve ödenmesine ilişkin olarak bir dava açılıp açılmadığı araştırılarak,

kesinti yapılmamış olması veya maaşının ödenmiş olması halinde herhangi bir gelir kaybının bulunmadığı dikkate alınarak bu yöndeki talebin reddine karar verilmesi, kesinti yapılmış olması halinde yapılan net kesinti tutarı kadar ya da ödeme yapılmamış olunması halinde ise maaş bordrosunda belirtilen net maaşı üzerinden hesaplanacak miktarın gelir kaybı olarak tayini gerektiğinden bahisle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile bozulmasına karar verilmiştir. 5....

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2022/124 Esas, 2022/261 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına uyularak tazminat talebinin kısmen kabulü ile 7.106,39 TL maddi, 8.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

6.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığın 14.12.2022 tarihli tebliğnamesi ile davalı vekilinin ve davacı vekilinin temyiz isteklerinin esastan reddi ile hükmün onanmasını talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Davalı vekilinin temyiz istemi. Yerel mahkemece yeterli inceleme yapılmadan davanın kısmen kabulüne karar verildiğine, davacının taleplerinin somut belgeye dayanmadığından reddi gerektiğine, hükmedilen tazminatın sebepsiz zenginleşmeye yol açacak nitelikte fazla olduğuna, faiz uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, ilişkindir. B. Davacı vekilinin temyiz istemi.

Yerel mahkemece hükmedilen maddi tazminat miktarının eksik olduğuna, talep edilen kadar maddi tazminata hükmedilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Tazminat talebinin esasını oluşturan ...

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/135 Esas – 2014/69 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 26.07.2013 – 07.02.2014 tarihleri arasında tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 15.02.2016 tarihinde kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı Kanunun 142 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı, davacı hakkında tutuklu kaldığı sürelerin mahsubunun yapılmadığı belirlenerek bozma ilamına da uyularak,

davacının tutuklu kaldığı sürelerde maaşının 976,99 TLsini aldığını, davacının işinin sonlandığı 31.12.2013 tarihine kadar alabileceği toplam maaş tutarının 7.039,98 TL olduğu yukarıdaki tahakkuk edip ödene miktar düşüldüğünde, 31.12.2013 tarihine kadar alması gereken ücretin 6.062,99 TL olduğu, işin sonlandığı tarihten sonraki dönem için yukarıdaki tespitler de dikkate alındığında asgari ücret üzerinden hesaplama yapılarak.

7.106,39 TL TL maddi, 8.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin dayanağı olan ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/135 Esas – 2014/69 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 26.07.2013 – 07.02.2014 tarihleri arasında 196 gün gözaltı ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, hükmün 15.02.2016 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanunun 142 nci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmıştır.

A.Davalı vekilinin temyiz istemi. 1.Yerel mahkemece eksik inceleme yapıldığı talebi yönünden.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, incelenen dosya kapsamına göre delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, davanın kısmen kabulü kararında usul ve yasaya aykırı bulunmadığından, davalı vekilinin davacının talebinin somut belgeye dayandırmadığına, faiz uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğuna yönelik temyiz talebi yönünden.

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti edildiğinden manevi tazminatın fazla olduğuna yönelik temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

B.Davacı vekilinin temyiz istemi. 1.Hükmedilen maddi tazminat miktarı yönünden.

Davacının Atakarlı İnşaat Firmasında çalıştığı, bu firmanın 27.09.2022 tarihli yazısında davacının gözaltında ve tutuklu kaldığı döneme ilişkin tahakkuk eden 976,99 TL maaşının ödendiği, 2013 yılında alması gereken maaşının 7.039,98 TL olduğunu, bu durumda 2013 yılı için maaş alacağının 6.062,99 TL olduğu, 2014 yılında ise alınan işin sonlanması nedeniyle davacı hakkında bahse konu döneme ilişkin olarak Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca 16 yaşından büyükler için belirlenen net asgari ücret miktarı üzerinden hesaplama yapılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

V. KARAR