KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2022/10059 E., 2025/1059 K.
- Karar tarihi
- 4 Şubat 2025
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2020/5200 E., 2022/1747 K
- Dava
- Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
- Hüküm
- İstinaf başvurularının esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama, ret İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 25.000,00 TL maddi ve 250.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 1000,00 TL maddi ve 1000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet
Karar Detayı
586 kelime·3 dk okuma·3 bölüm
Başsavcılığınca davalı vekilinin temyiz isteminin reddine, davacı vekilinin temyiz istemi bakımından ise temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz sebepleri; kararın usul ve esasa aykırı olduğuna, hükmedilen maddi ve manevi tazminatın az olduğuna, davacının asgari ücretin üzerinde gelirinin olduğuna ve maddi tazminat hesaplamasının hatalı olduğuna, avukatlık vekalet ücretinin tazminat hesaplamasına dahil edilmesine, maddi ve manevi tazminat için tek vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğuna, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine ilişkindir.
Davalı vekilinin temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, hükmedilen maddi ve manevi tazminatın fahiş olduğuna, vekalet ücreti hesaplamasının hatalı olduğuna, davanın ve temyiz isteminin reddine karar verilmesine ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Hatay
1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/44 Esas – 2018/293 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının kasten yaralama suçundan 02.05.2016-27.03.2017 tarihleri arasında 329 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, davacının eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğundan bahisle yapılan yargılamada davacının beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 08.06.2018 tarihinde kesinleştiği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı,
tutukluluk süresinin infaz gördüğü ancak bu sürenin Hatay 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/908 Esas -2018/76 Karar sayılı dosyasındaki mahkumiyetinden 18.03.2019 tarihli ek karar ile mahsup edildiği, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin 04.07.2022 tarihinde tebliği üzerine davalı vekilinin aynı tarihte temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmış olup, davalı vekilinin hükmü katılma yolu ile temyiz ettiği kabul edilmekle, tebliğnamedeki temyiz kesinlik sınırı ve hükmedilen tazminat miktarı nedeniyle hükmün davalı bakımından kesin olduğundan bahisle ret isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Adana Bölge Adliye Mahkemesi
14. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili ve davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Hatay