Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/1258 K.2025/372

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal ve sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme

suçlarından, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine duruşmalı yapılan inceleme sonunda CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi hükmün kaldırılarak sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5237 sayılı TCK'nın 134/1-1, 134/1-2, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçundan TCK'nın 244/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükümlerin onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın atılı suçları işlediğine dair somut delil bulunmadığına, sanığın ilişkiyi sonlandırmak istemesi üzerine sanığa iftira attığına, katılanın sanığa ait mail adresini kullandığına, söz konu programların katılanın bilgisi ve rızası dahilinde kurulduğuna, uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; kamu hastanesinde doktor olan katılanın hastası olması nedeniyle tanıştığı sanığın kendisini mit görevlisi olarak tanıtıp arkadaş oldukları, bir süre sonra ilişkilerinin duygusal boyut kazandığı,

sanığın katılanın bilgisayar, cep telefonu ve evinde bulunan kamera sistemine program yükleyerek uzaktan izleme ve dinleme yaptığına iddiasına konu olayda, sanığın atılı suçları işlediğine dair her türlü, şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesi ile sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal ve sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçlarından 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı yapılan inceleme sonunda, her ne kadar sanığın suçlamaları reddetmesi nedeniyle ilk derece mahkemesince "Sanığın, katılanın digital cihazlarına veriler yerleştirerek izlediği sabit ise de, sanığın katılan ile olan ilişkilerinin seyri ve sürecinde onun bilgisi ve izni ile isteği doğrultusunda takip etmiş olabileceği, aksinin sabit olmadığı sonucuna varıldığı" belirtilerek beraat kararı tesis edilmiş ise de, katılanın geçmişe dayalı olarak sanık ile bir husumetlerinin mevcut olmaması, buna ilişkin dosyaya yansıyan herhangi bir belge veya bilginin olmaması,

katılanın sanığa iftira etmesini gerektirir bir uzlaşmazlıklarının bulunmaması, keza geçmişe dayalı bir dargınlık veya kavgalarının mevcut olmaması, dosyada mevcut tüm bilirkişi raporlarında yerel mahkemenin de kabul ettiği üzere katılanın digital cihazlarına izlenebilmeyi ve içerisindeki özel bilgilere ulaşabilmeyi, erişebilmeyi sağlayan programlar yüklendiği ve bunların sanık tarafından yüklendiğinin sabit olduğu,

taraf beyanları, dosyaya yansıyan CD görüntüleri ve mesajlaşma içerikleri, digital veri ve programlarla ilgili aşamalarda alınan bilirkişi raporları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın katılanın detaylı olarak açıkladığı ve gerçekleştiğini beyan ettiği olayın sürecine ilişkin kaçamaklı savunmalarının suçtan ve cezadan kurtulmaya yönelik olduğu,

somut olayda yüklenen programlar yoluyla katılanı sürekli izlemesi ve onun özel yaşamına dahil olması konusunda katılanın sanığa sınırsız onay vermesinin ve ... göstermesinin düşünülemeyeceği, bu durumun hayatın olağan akışı ile de örtüşmeyeceği, sanığın yukarıda açıklanan gerekçelerle üzerine atılı suçları işlediği sonuç ve kanaatine varılmakla,

cezalandırılması yerine yazılı olduğu şekilde sübutta yanılgıya düşülerek beraat kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğu kabul edilerek İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmünün kaldırılarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 134/1. ve 244/2. maddelerinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal ve sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçlarından mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,