Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/1530 K.2023/1231

. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.02.2020 tarihli ve 2018/312 Esas, 2020/65 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 01.07.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

... Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesi uyarınca, 10.12.2021 tarihli ve 94660652-105-44-17912-2021-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.01.2022 tarihli ve KYB-2021/158337 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.01.2022 tarihli ve KYB-2021/158337 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre,. Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 20/06/2018 tarihli ve 2017/1026 soruşturma, 2018/234 esas, 2018/233 sayılı iddianame ile açılan dava üzerine .Asliye Ceza Mahkemesince mahkumiyet kararı verilmiş ise de, sanığın yargılamaya konu eylemi hakkında daha önceden.

Cumhuriyet Başsavcılığının 12/12/2017 tarihli ve 2017/930 soruşturma, 2017/372 esas, 2017/364 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında açılan dava üzerine yapılan yargılama neticesinde .Asliye Ceza Mahkemesinin 18/07/2018 tarihli ve 2017/468 esas, 2018/104 sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan, “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken,

yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası; ''Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir. ''

Şeklinde düzenlenmiştir.

2. 13.08.2017 günü saat 20:40 sıralarında sanığın 1.81 alkollü vaziyette aracı ile seyir halindeyken, trafik kontrolünde yakalandığı olayda, sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan .Cumhuriyet Başsavcılığının 12.12.2017 tarihli ve 2017/930 soruşturma, 2017/372 esas, 2017/364 sayılı iddianame ile kamu davası açılması üzerine.

Asliye Ceza Mahkemesinin 18.07.2018 tarihli ve 2017/468 esas, 2018/104 sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verildiği ve bu kararında 21.09.2018 tarihinde kesinleştiği, dosya içeriğine göre sanık hakkında aynı suç tarihli ve aynı eyleme ilişkin .Cumhuriyet Başsavcılığının 20.06.2018 tarihi ve 2017/1026 soruşturma, 2018/234 esas, 2018/233 sayılı iddianame ile kamu davası açılarak.

Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2020 tarihli ve 2018/312 esas, 2020/65 kararı ile mahkumiyetine karar verildiği ve bu kararında 01.07.2020 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca mükerrer olan davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.02.2020 tarihli ve 2018/312 Esas, 2020/65 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,