Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/2303 K.2022/5261

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Taksirle yaralama suçundan sanık ...'in TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince neticeten 4.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 51. maddesine göre ertelenmesine dair Malatya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/10/2020 tarihli ve 2020/387 Esas - 2020/387 sayılı kararının istinaf edilmeksizin kesinleşmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 06/09/2021 tarihli KYB-2021/93382 sayılı ihbarnamesi ile kanun yararına bozma yoluna başvurulduğu,

Dairemizin 24/02/2022 tarihli, 2021/5295 Esas - 2022/1395 Karar sayılı ilâmı ile kanun yararına bozma talebinin reddine karar verilmesini müteakip Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, özetle.

“Sanık hakkında TCK'nın 89/1. maddesindeki seçenek cezalardan hapis cezasının tercih edilmiş olması karşısında, aynı Kanunun 50/2. maddesinin amir hükmü uyarınca bu cezanın adli para cezasına çevrilemeyeceğinin ve aynı Kanunun 51/1. maddesindeki düzenleme karşısında, sanık hakkında verilen adli para cezasının da ertelenmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan” itiraz edilmekle,

02.07.2012 gün ve 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 308. maddesine eklenen (2) ve (3). fıkra hükümleri uyarınca itiraz konusu değerlendirildi: 02.07.2012 gün ve 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 308. maddesine eklenen (2) ve (3). fıkra hükümleri uyarınca itiraz konusu değerlendirilip, önceki kararda değişiklik yapılmasını gerektiren herhangi bir nedenin bulunmadığı, konunun Yargıtay Ceza Genel Kurulunca sonuca bağlanmasının uygun olacağı anlaşıldığından, dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE.