KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2022/2452 E., 2023/1252 K.
- Karar tarihi
- 13 Nisan 2023
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama ... 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2022 tarihli ve 2021/168 Esas, 2021/314 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı
Karar Detayı
504 kelime·3 dk okuma·4 bölüm
Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. ... 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.04.2015 tarihli ve 2014/412 Esas, 2015/498 sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 89 ncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (b) bendi, 23 ncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 24 ay 12 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. ...
20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.04.2015 tarihli ve 2014/412 Esas, 2015/498 sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 12/02/2019 tarih, 2017/6416 Esas, 2019/1767 Karar sayılı kararı ile özetle "... 5271 sayılı CMK’nın uzlaşma başlıklı 253 ve 254. maddelerinde düzenlenen uzlaşma hükümleri uygulanıp, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği..." gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir. 3. ...
20. Asliye Ceza Mahkemesi bozma ilamına uyarak, gereklerini yerine getirmiş ve 24.11.2021 tarihli ve 2021/168 Esas, 2021/314 sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 89 ncu maddesinin birinci fıkrası, 23 ncü maddesinin üçüncü fıkrası, 89 ncu maddesinin ikinci fıkrasının (b) ve (e) bendi uyarınca 23 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, verilen hapis cezasının 51 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ertelenmesine ve 53 ncü maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmiştir.
4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 06.05.2022 tarihli ek kararın onanması görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın Temyiz Sebepleri. 1.Son karar duruşmasının vekiline tefhim edildiğine ve vekilinin süre tutum talebinde bulunmaması ve vekili ile bağlantı kuramaması nedeni ile temyizin süresinde yapılamadığına, 2.Mahkumiyet kararının kanuna aykırı olduğuna, 3.Usul ve yasaya aykırı diğer hususlara ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanık müdafiinin yüzüne karşı 24.11.2021 tarihinde verilen hükmü, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirtilen bir haftalık kanuni süre geçtikten sonra 30.01.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen.
“Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.