KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2022/2566 E., 2025/6182 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Temmuz 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2018/4890 E., 2021/33 K.
- Dava
- Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
488 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutuklama nedeniyle 191.200,00 TL maddi ve 1.000.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz sebepleri; hakkındaki bir kısım suçlamalardan ötürü kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, hakkında uygulanan koruma tedbirleri nedeniyle maddi ve manevi olarak zarara uğradığına, görülmekte olan dava sonucunun beklenmesi gerektiğine, bu nedenle kararın bozulması talebine ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/64538 soruşturma sayılı ceza dosyasında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 18.08.2016 tarihinde gözaltına alındığını, 19.08.2016 tarihinde tutuklandığı, 16.06.2017 tarihinde anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme, TBMM'yi ortadan kaldırmaya ve görevini yapmasını engellemeye teşebbüs, Türkiye Cumhuriyeti Hükumetine karşı silahlı isyana katılma, Türkiye Cumhuriyeti Hükumetini ortadan kaldırmaya ve görevini yapmayı engellemeye teşebbüs etme suçlarından davacı hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği,
kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği, silahlı terör örgütüne üye olma suçundan ise İzmir 2.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2017/365 Esas sayılı dosyası ile yargılamanın devam ettiği, yargılama sürerken davacının anılan mahkemenin 10.08.2017 tarihinde tahliyesine karar verildiği anlaşılmakla.
CMK'nın 142/1. maddesinde tazminat talep edilme koşulu olarak karar veya hükümlerin kesinleşmiş olması koşulunun arandığı, davacının iş bu tazminat davasına konu ettiği gözaltına alınma ve tutuklanma işlemlerine ilişkin suç yönünden yargılamanın halen devam ettiği, ortada kesinleşmiş bir kararın bulunmadığı, dolayısı ile dava açma koşulunun gerçekleşmediği cihetle davanın reddine karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacının istinaf başvurusunun, esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, incelenen dosya kapsamına göre delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, tazminat talebinin reddi yönünde verilen kararın dosya kapsamına uygun bulunduğu anlaşılmakla, .. Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2022/2566, K. 2025/6182, 8 Temmuz 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama