Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/2714 K.2023/245

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.06.2016 tarihli ve 2015/329 Esas, 2016/383 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, 89/3-b, 62/1, 52/2-4 ve 53 üncü maddenin altıncı fıkrası gereğince 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiştir. 2. ...

Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.06.2016 tarihli ve 2015/329 Esas, 2016/383 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay

12. Ceza Dairesinin 09.06.2021 tarihli ve 2019/9245 Esas, 2021/4750 Karar sayılı kararı ile; "...Kovuşturma evresine geçilmiş veya hükme bağlanmış olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan kesinleşmiş hükümler haricindeki düzenlemelerin iptal edildiği anlaşıldığından.

Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre;

''mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir.'' şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararlarının neticeleri itibariyle maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle, sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın,

''Basit Yargılama Usulü'' yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. ...

Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2022 tarihli ve 2021/504 E., 2022/150 K. sayılı kararı ile basit yargılama usûlünün takdiren uygulanmamasına karar verilmekle, sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, 89/3-b, 62/1, 52/2-4 ve 53 üncü maddenin altıncı fıkrası gereğince 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 05.05.2022 tarihli ve 2022/57576 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'ın temyiz sebepleri. 1. Mahkemece uyma kararı verilip basit yargılama usulünün uygulanmamasının çelişki olduğuna, 2. Bozma ilamına uyulmakla bozma lehine olan taraf yararına kazanılmış hak oluştuğuna, 3.Ceza tayininin basit yargılama usulüne göre yapılması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü. 1. Olay günü saat 19:00 sıralarında, sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahal dışında, gece vakti iki yönlü iki şeritli 7 metre genişliğindeki asfalt kaplama yolda seyir halindeyken, olay mahalline geldiğinde sollama yaptığı sırada karşı istikametten gelen ve sürücülüğünü ...'in yapmış olduğu araca çarptığı, kaza sonucu sanığın aracında yolcu olarak bulunan ...'ın nitelikli şekilde yaralandığı, ayrıca sanıkla ile birlikte diğer ... sürücüsü ... ve ... içerisinde bulunan Zarife Öztemiz, ... ve Cihan Yavaş'ın yaralandıkları ancak şikayetçi olmadıkları anlaşılmıştır.

2. Dosya kapsamında bulunan ... Adli Tıp Şube Müdürlüğüne ait 22.05.2014 tarihli raporunda; katılan ...'ın yaralanmasının hayati tehlikeye, yüzde sabit ize ve duyularından veya organlarından birinin sürekli işlevinin yitirilmesine neden olduğu belirlenmiştir. Katılana ait Gülhane Askeri Tıp Akademisi Komutanlığına ait ... raporları da dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Kaza yeri krokisi, olay yeri inceleme raporu ile olayın tanıkları M.Ö., C.Y., Z.Ö. ve A.Ö.'nün anlatımları dava dosyasında bulunmaktadır.

4. Kaza tespit tutanağında; sanığın şerit izleme ve değiştirme kuralını ihlal etmek suretiyle kusurlu olduğunun belirtildiği, soruşturma aşamasında alınan 11.02.2015 tarihli bilirkişi raporunda da sanığın 2918 sayılı Yasanın 84. maddesinde belirtilen asli kusurlardan 7 nolu bentte belirtilen şeride tecavüz etme kuralınıı ihlal ettiğinin ve asli kusurlu olduğunun, ...'in ise kusursuz olduğunun belirtildiği, yargılama aşamasında 09.12.2015 tarihinde yapılan keşfe dayalı düzenlenen 30.12.2015 tarihli bilirkişi raporunda da, sanığın asli kusurlu olduğunun, ...'in ise kusursuz olduğu görüşü bildirilmiştir.

5. Katılanların her aşamada sanıktan şikayetçi olduğunu beyan ettiği ve mahkemece 02.10.2015 tarihinde katılan ...'ın vasisi olarak ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 11/12/2014 tarih ve 2014/205 Esas - 2014/708 sayılı kararı ile atanan babası ... hakkında katılma kararı verildiği tespit edilmiştir.

6. Sanığın üzerine atılı suçlamaları kabul etmediği ve savunmasında olay tarihinde sevk ve idaresindeki aracı ile seyir halinde iken sollama yaptığı sırada havanın yağışlı, yerin kaygan olması sebebiyle aracının kaydını ve kaza yaptığını beyan ettiği, ayrıca taraflar arasında uzlaşmanın gerçekleşmediği görülmüştür. 7. Sanık ...'a ait güncel adli sicil kaydı ve nüfus kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

8. Mahkemece, Hukuki Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği belirlenmiştir. 9. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada dosyanın geldiği aşama ve kapsamı gerekçe gösterilerek, sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanmaması yönünde karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi yeniden düzenlenmiş olan “Basit Yargılama Usulü” başlıklı 251. maddenin 1. fıkrasında yer alan “Asliye Ceza Mahkemesince iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve / veya üst sınırı 2 yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.” şeklindeki düzenlemeye göre basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmama takdirinin mahkemeye bırakıldığı, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada dosyanın geldiği aşama ve kapsamı gerekçe gösterilerek,

sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanmaması yönünde karar verildiği anlaşıldığından, sanığın uyma kararı verilip basit yargılama usulünün uygulanmamasının çelişki olduğuna, ceza tayininin basit yargılama usulüne göre yapılması gerektiğine ilişkin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, ...