Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/3659 K.2025/4842

Davacı hakkında Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine Yerel Mahkemece kurulan hükmün; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 1086 sayılı HMUK'un 427. ve 1412 sayılı CMUK'un 317. maddeleri gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece; davacı vekilinin haksız tutukluluk nedeniyle 8.500,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine ilişkin karara yönelik davacı vekilinin temyiz isteğine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Dairemizce verilen 25.01.2021 tarihli bozma kararı üzerine Yerel Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacının tutuklanmasını gerektirecek ve haklı gösterecek suçtan beraat etmiş, tutuklanmasını gerektirmeyecek suçtan ise suçu işlediği sabit olmayacak şekildeki kabul ile HAGB ile bağlanmış ve düşme ile sonuçlanmış ceza ile cezalandırılmış bu yolla tutuklamanın hukuk dışı kaldığına, resen görülecek nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

Yerel Mahkemece Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine yapılan yargılama sonunda, tazminat talebinin dayanağı olan Van

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/254 Esas – 2011/366 Karar sayılı ceza dava dosyasında davacının “zimmet” suçundan 23.02.2010 - 14.06.2010 tarihleri arasında 111 gün tutuklu kaldığı ve hakkında resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçundan dava açıldığı, yapılan yargılama sonunda 07.09.2011 tarihli karar ile davacı hakkında nitelikli dolandırıcılık suçunun vasıf değiştirerek görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gerekçesi ile TCK’nın 257/1, 62/1, 53/1. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile mahkumiyete ve CMK’nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

itirazın reddi üzerine 21.12.2011 tarihinde kesinleştiği, resmi belgede sahtecilik suçundan ise TCK’nın 204/2, 62, 53/1. maddeleri gereğince 3 yıl 4 ay hapis cezası ile mahkumiyete hükmedilmesi üzerinde yapılan temyiz incelemesi üzerine hükmün bozulduğu ve bozma ilamı üzerine Van

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.01.2016 tarih, 2015/320 Esas – 2016/25 sayılı karar ile davacı hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan beraate karar verildiği, beraat kararının 18.02.2016 tarihinde kesinleştiği, Van

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.11.2021 tarihli ve 2021/960 Esas, 2021/865 Karar sayılı kararı ile görevi kötüye kullanma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın denetimli serbestlik tedbirlerinin gereklerine uygun davranıldığı gerekçesi ile davanın düşmesine karar verildiği ve 05.01.2022 tarihinde kesinleştiği belirlenerek davacı hakkında tazminat şartlarının oluşmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR