Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/425 K.2025/4336

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve katılma yolu ile davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince, davacı vekilinin haksız gözaltı nedeniyle 2.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın 24.08.2016 tarihinden, haksız tutukluluk nedeniyle 70.000,00 TL maddi ve 500.000,00 TL manevi tazminatın 09.09.2016 tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin gözaltı dönemi yönünden maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 275,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihi olan 24.08.2016 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte, tutukluluk dönemi yönünden talebin kısmen kabulü ile 18.088,49 TL maddi tazminatın 01.11.2016 tarihinden,

19.845,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihi olan 09.09.2016 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının maddi tazminatın 17.391,38 TL'ye indirilmesi,

gözaltı dönemi için hükmedilen manevi tazminat miktarının 600,00 TL'ye, tutukluluk dönemi için hükmedilen manevi tazminat miktarının 30.000,00 TL'ye yükseltilmesi suretiyle ve değişen vekalet ücreti yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; maddi tazminatın davacının almış olduğu son maaş dikkate alınarak hesaplanması gerektiğine, cezaevi masraf ve giderlerinin maddi tazminat kapsamında kabul edilmesi gerektiğine, atılı suçun niteliği de dikkate alındığında hükmedilen tazminat miktarlarının az olduğuna, Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddine karar verilmesi gerektiğine, hükmedilen tazminat miktarlarının yüksek olduğuna, reddedilen kısım yönünden lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/34 Esas – 2019/211 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 24.08.2016-30.08.2016 tarihleri arasında 6 gün gözaltında, 09.09.2016-17.11.2017 tarihleri arasında 434 gün tutuklu olmak üzere toplam 440 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 06.05.2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş beraat hükmünün davacıya tebliğ edilmediği,

gözaltına alınma ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı ve tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı,

kamu görevlisi iken 29.10.2016 tarihinde görevinden ihraç edilen davacı hakkında son aya ait maaşın peşin yatırıldığı dikkate alınarak maddi tazminatın 01.11.2016-17.11.2017 tarihleri arasındaki net asgari ücret üzerinden hesaplanması gerektiğinin kabulü ile kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, maddi tazminat miktarının indirilmesi, her iki dönem yönünden manevi tazminat miktarlarının yükseltilmesi suretiyle ve değişen vekalet ücreti yönünden düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin ve davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1-Memur iken 29.10.2016 tarihinde meslekten ihraç edilen davacının ihraç edildiği ayı takip eden ayın 15. günü olan 15.11.2016 tarihi ile tahliye tarihi olan 17.11.2017 tarihi arasındaki süre için Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca 16 yaşından büyükler için belirlenen 16.784,28 TL maddi tazminatın 15.11.2016 tarihinden işleyecek yasal faizi ile maddi tazminat kapsamında davacıya ödenmesine karar verilmesi gerekirken fazla maddi tazminata hükmedilmesi ve faiz başlangıç tarihinin hatalı belirlenmesi,

2-Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda her iki dönem yönünden eksik manevi tazminata hükmolunması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,