Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/4404 K.2025/5489

Davacı hakkında Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine Yerel Mahkemece kurulan hükmün; davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, Davalı vekilinin temyiz istemi yönünden; karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 5.810,00 TL olduğu ve 1.901,03 TL maddi ve 3.000 TL manevi tazminat takdir edilmesi nedeniyle toplam 4.901,03 TL tazminata ilişkin hükmün davalı açısından kesin olduğu, Davacı vekilinin temyiz istemi yönünden.

1086 sayılı HMUK'un 427. ve 1412 sayılı CMUK'un 317. maddeleri gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece; davacı vekilinin haksız tutukluluk nedeniyle 15.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 1.866,76 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine ilişkin karara yönelik davacı vekili ve davalı vekilinin temyiz isteklerine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Dairemizce verilen 13.12.2021 tarihli bozma kararı üzerine Yerel Mahkemece 1.901,03 TL maddi ve 3.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan

alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; tazminat şartlarının oluşmadığına, davanın reddi gerektiğine, davacı vekilinin temyiz sebepleri; kararın usul, yasaya ve Yargıtay içtihatlarına aykırı olduğuna, hükmedilen tazminat miktarının yetersiz olduğuna, hükmedilen dava vekalet ücretinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

Yerel Mahkemece Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine yapılan yargılama sonunda, tazminat talebinin dayanağı olan Ahlat Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/517 sayılı soruşturma dosyası kapsamında, davacının nitelikli cinsel istismar suçundan 16.09.2015 – 13.11.2015 tarihleri arasında 58 gün tutuklu kaldığı, yapılan soruşturma sonunda kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, kararın 15.12.2015 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen kararın davacı asile tebliğ edilmediği, tutuklama tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı,

davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

A) Davalı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden.

Davalı vekilinin temyizinin katılma yolu ile yapılmadığı dikkate alınarak, 6100 sayılı HMK’nın geçici 3/2. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK’un 21.07.2004 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun’un 2. maddesi ile değişik 427. ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre hükmün kesin nitelikte olması nedeniyle davalı vekilinin temyiz isteminin, 1086 sayılı HUMK'un 432. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE.

B) Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından davalı vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü tüm temyiz sebeplerinin reddi ile hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak,